List do chłopa, który listem nie jest

Total
0
Shares

Chłopie mój kochany, dziś jest dzień ojca, o czym pewnie zapomniałeś, a ja zupełnie zapomniałam, że ostatnio minął kolejny nasz wspólny rok. A najlepsze jest to, że nie wiem, który to już z kolei…

Jak zresztą doskonale się orientujesz mam spory problem z liczeniem i chwilę muszę pomyśleć nawet wtedy, kiedy ktoś się pyta, ile dokładnie miesięcy ma nasz syn. No bo według moich obliczeń Kosmyk ma szesnaście miesięcy, według obliczeń mojej matki 17, a według teściowej pewnie już dwa latka [swoją drogą, szkoda, że przedszkole nie liczy jej systemem]. I gdy ktoś się pyta o wiek mojego syna, stoję zatkana, bo nie wiem, którą liczbą rzucić. Ostatnio burknęłam, że nie wiem i udawałam, że nie widzę zdziwionego spojrzenia…
Ale jeśli założymy, że Kosmyk ma około 1,5 roku i weźmiemy pod uwagę, że nie widziałeś go już pięć tygodni, warto zrobić małe podsumowanie tego, co umie już nasz syn.

A umie już sporo. To, że potrafi biegać i skakać, już wiesz – umiał to przed twoim wyjazdem – ale tego, że potrafi się już wspiąć na stół, płot, a nawet drzewo, uciec z wózka i opuścić samodzielnie łóżeczko – pewnie nie wiesz.
A do tego nasze dziecko gada! Nie jakieś tam “guguga”, on normalnie nawija i umie już powiedzieć kilka ważnych słów. Oprócz “mama”, “tata” i “baba” potrafi już tworzyć różne z tych słów kontaminacje, czyli na spacer chodzi czasami z tworem “maba” złożonym z mamy i babci. Na śniadanie czasami je “kuki”, czyli kulki z mlekiem, takie specjalne dla dzieci. “Kuki” to również jogurt z otrębami, kluski lane, orzechy włoskie, kule bilardowe i czereśnie.

Po śniadaniu Kosmyk wycierany jest czymś, co się określa “papie”, czyli chusteczkami albo ręcznikiem papierowym.

Kosmyk lubi, jak puszcza mu się “bańki” i wczoraj bardzo ładnie sobie tego puszczania zażyczył, po czym porwał opakowanie baniek i wylał w kwiatki.
Wszystkie ptaszki to “koko”. Kotek “kaka”. Gdy “kaka” jest ciągany za ogon, Kosmyk bardzo ładnie się karci paluszkiem i słowami “nonono!”.

Co do innych umiejętności naszego syna – potrafi już samodzielnie zjeść każdy posiłek łyżką lub widelcem, co, nie ukrywam, zawdzięczamy mojemu lenistwu i ciekawemu artykułowi w gazecie. Serio, ja czytałam, a Kosmyk próbował jeść. Korygowałam tylko chwyt łyżeczki. I się udało. Wszamał wszystko i teraz nie ma mowy, żeby ktokolwiek mu “przeszkadzał” przy posiłku. Warunek jest jeden – Kosmyk ma być usadowiony jak najbliżej stołu dla dorosłych i najlepiej, żeby mama miała również swoją zupkę.

A na koniec – syn Twój uwielbia wodę. Jeśli chcesz, żeby miło i przyjemnie spędził czas, pamiętaj – miej przy sobie konewkę, kubeczki i duuużo wody.

beldany

List ten jest listem tylko formalnie, ponieważ za niecałe 24 godziny będziesz już z nami, niestety z nieszczęśliwego powodu. Cały czas się zastanawiam, czy podróż do Bytomia na pogrzeb Twojego dziadka jest do przeżycia zarówno dla Kosmyka, jak i dla nas. To w końcu 700 kilometrów, a jak wiesz, nasz syn średnio znosi i podróż samochodem, i upały. Cały czas myślę, kombinuję, jak to zorganizować i pewnie ostateczna decyzja zapadnie wtedy, kiedy będziesz to czytał. Czyli jutro, jakąś chwilę po naszym żarliwym powitaniu…



Chcesz wiedzieć o każdym nowym wpisie na blogu? To zainstaluj sobie aplikację, dzięki której w każdym momencie będziesz mógł sprawdzić, co nowego napisałam! Tu wersja na Android, a tu na IOS. Możesz też udostępnić wpis i skomentować go na facebooku [jeśli chcesz widzieć, co tam piszę], zawsze też jestem na instagramie, więc tam możesz zerkać, co gadam na żywo. Dziękuję! A dla wiejskich [choć nie tylko] matek została też stworzona grupa, na którą serdecznie cię zapraszam [tutaj].

You May Also Like

Kroniki kryminalne

W środę o godzinie 9.30 widziano matkę Kosmyka, Joannę J., jak w kuchni niszczy kosmykowy wózek. Sprawczyni tłumaczyła się nam – To znaczy ten… Ja nie chciałam! Naprawdę nie chciałam.…
Czytaj post

Wpis taki trochę niesmaczny…

Sprawa wyszła spontanicznie. Najpierw rozmawiałam z jedną koleżanką, która narzekała, że nigdzie nie może wyjść, bo jej cieknie przez biustonosz. Po chwili zadzwoniła druga, bo jej nie cieknie i o…
Czytaj post

Nigdy już nie wrócę do szkoły

 To już jutro! – stwierdzasz i zaczynasz czuć lekkie podniecenie. To już jutro! Jeszcze raz sprawdzę, czy mam wszystko spakowane, czy wszystko jest kupione. Moje śliczne, nowe rzeczy, które będą…
Czytaj post

Nie warto być eko frajerem

Bycie eko stało się ostatnio tak modne, jak chowanie dzieciom czapek we wrześniu. Można powiedzieć, że powoli zaczyna wychodzić z salonów i gościć pod strzechami zwykłych ludzi, którzy, wzorem swoim…
Czytaj post