Dlaczego nie musimy wychowywać geniuszy, ale wciąż możemy rozmawiać o fizyce kwantowej?

Joanna Jaskółka
6 listopada 2019

Udostępnij wpis

Jestem totalną nogą z fizyki i chemii. Wstyd powiedzieć, że często nawet ośmielam się powiedzieć, że jakieś kosmetyki mają w sobie chemiczne środki, mimo że wiem od lat, że wszystko jest chemią tak naprawdę, nawet to koszmarne H2O. Więc z przerażeniem oczekuję kolejnych lat edukacji mojego syna i tego momentu, w którym on zada mi pytanie - mamo, o co w tym chodzi? A ja nie będę miała zielonego pojęcia i co grosze - ochoty tego zrozumieć.

 

 

W ogóle te książki, o których zaraz opowiem, pokazuje się głównie z hasłem "Wychowaj małego geniusza". Z osobistych doświadczeń - uciekałabym od tego pędu do posiadania geniuszy. Zawsze powtarzam, że wszystko, czego dziecko ma więcej, skutkuje tym, że gdzieś ma mniej. Odnosząc się do tej fizyki: no nie zmieścimy w litrowym dzbanku więcej wody niż litr. Żeby do pełnego dzbanka dolać wody,  trzeba coś odlać.

 

 

Więc ja mam wewnętrzny opór, kiedy słyszę o wychowywaniu małych geniuszy. Mam dwójkę dzieci, które mają niezwykłe zdolności, zapewniam - radości z tego dużo, ale i deficyty w innych obszarach są spore. Tak jak i u mnie, w kwestii wiedzy. Nie umiałabym, no nie umiałabym, mimo naprawdę dobrej nauczycielki w liceum, objaśnić mojemu dziecku czegokolwiek z chemii organicznej. No nie ma opcji. Nie pamiętam ze szkoły nic [co tylko pokazuje, jak beznadziejny jest system nauczania, że nawet podstawowych, przydających się  w życiu rzeczy nie potrafię sobie ze szkoły przypomnieć lub nie pamiętam, żeby ktoś mi je objaśniał "jak krowie na rowie"]. Jeśli mam się odnieść do mojego wykształcenia i jeśli mogę delikatnie odejść od tematu - nie pamiętam też, żeby na jakimkolwiek szczeblu edukacji ktoś mi porządnie wyjaśnił, gdzie się stawia przecinki. Serio. Nie przypominam sobie ani jednej lekcji na ten temat. Dopiero na studiach dowiedziałam się, że w "mimo że" przecinka nie ma oraz że czasami przed "i" trzeba przecinek postawić.  I analogicznie - poświęciłam sporo czasu na nauczenie się poprawnego pisania - tego czasu nie poświęciłam na przypominanie sobie podstaw chemii. Coś za coś. Zawsze, kurde, jest coś za coś.

 

Och... A wracając do tematu:  ja praktycznie w ogóle nie ingeruję w prace domowe i naukę moich dzieci. Jestem od wsparcia emocjonalnego i od podsuwania ciekawych zabaw/ ćwiczeń/ pozycji, które mogą ich rozwinąć, mogą im pomóc  potem samodzielnie tę naukę zdobywać. I tak właśnie podsunęłam starszakowi książki z serii Uniwersytet Malucha  „Teoria względności”„Fizyka kwantowa” i „Chemia organiczna” Chrisa Ferrie z wydawnictwa Media Rodzina.

 

Jeśli nie lubicie odkurzać podłóg, szczerze polecam - zróbcie sobie dziecko.

 

 

Chris Ferrie  jest  matematykiem i fizykiem oraz wykładowcą w Centrum Inżynierskich Systemów Kwantowych w University of Technology Sydney w Australii, a także wielkim popularyzatorem nauki właśnie dla najmłodszych. I wcale niekoniecznie maluchów. Mój młodszy syn na razie z zainteresowaniem obejrzał książeczki, ale ich treść przypadła do gustu najbardziej mojemu prawie ośmiolatkowi, który wręcz pytał, czy kupię kolejne książki, w których będzie jeszcze więcej rzeczy tak właśnie fajnie wyjaśnione. Bo on już ma trochę pytań do tych pozycji i chce wiedzieć, jak to się dalej rozwija.

 

Współautorką książki o chemii organicznej jest Cara Florance - biochemiczka i to właśnie ta pozycja jest jedną z ulubionych starszaka.

 

 

 

Książki mają u nas miejsce na półce przy łóżku, a to najwyższe wyróżnienie dla książek. Jeśli są przy łóżku, to znaczy, że są czytane/przeglądane codziennie. I to jest świetne, a jednocześnie smutne.

 

Smutne, bo same książki reklamuje się właśnie "żeby twoje dziecko było geniuszem". A sorry - nie. To nie tak, że jak się pozna podstawy chemii czy fizyki będzie się od razu geniuszem. To są książki o podstawach, totalnych podstawach, które dla nas - dorosłych, nie powinny być czarną magią tylko podstawową wiedzą. Tak na moje oko. Ale rozumiem i pewnie sama bym tak napisała, że książki dla geniuszy niż "książki z podstawową wiedzą, której ciebie nie nauczyli, a twojego dziecka również nie nauczą w szkole".

 

Tak czy siak - czekam na kolejne edycje tych książek, a Ferrie i Florance wspólnie napisali jeszcze kilka tytułów: o biologi, teorii ewolucji i fizyce jądrowej. I napisali to pewnie tak samo dobrze jak poprzednie, dzięki czemu ja poczułam się mniej głupia i trochę szerzej otworzyłam oczy.

 

Te książki polecam w oddzielnym wpisie. Nie jako prezent, nie jako miłą niespodziankę. Polecam jako pomoc naukową, jako solidną pozycję na półce mającą wspomóc system nauczania. Taki system, jaki obecnie mamy. Lepszego się nie spodziewam.

Udostępnij wpis

A dla wiejskich [choć nie tylko] matek została też stworzona grupa, na którą serdecznie cię zapraszam TUTAJ
Obserwuj nas też na Instagramie
Możesz też udostępnić wpis i skomentować go na Facebooku
13 listopada 2019
Poszłam z dzieckiem do teatru i świat nam się zawalił [recenzja "Dzieci z Bullerbyn"].

Nie spodziewałam się tego. No, nie spodziewałam. Syn już był wcześniej w teatrze - zwykłym i lalkowym z przedszkolem. Podobało mu się średnio, głównie dlatego, że jest nadruchliwcem i ciężko mu było te dwa, trzy lata temu wysiedzieć. No, ale - myślałam sobie. Teraz jest już starszy. Wytrzyma.  

6 listopada 2019
Dlaczego nie musimy wychowywać geniuszy, ale wciąż możemy rozmawiać o fizyce kwantowej?

Jestem totalną nogą z fizyki i chemii. Wstyd powiedzieć, że często nawet ośmielam się powiedzieć, że jakieś kosmetyki mają w sobie chemiczne środki, mimo że wiem od lat, że wszystko jest chemią tak naprawdę, nawet to koszmarne H2O. Więc z przerażeniem oczekuję kolejnych lat edukacji mojego syna i tego momentu, w którym on zada mi […]

5 listopada 2019
Kiedy wszystko się wali i myślisz, że nad niczym nie panujesz

Na początku tego roku spadła na nas informacja, której się domyślaliśmy, która zawsze gdzieś tam z tyłu się plątała, ale która dopiero wtedy zyskała całkowite potwierdzenie. Byłam w trakcie otwierania sklepu na blogu, w trakcie planowania kampanii, w trakcie pisania książki, a kolejne potwierdzenia tego, że jest jak jest, sprawiały, że miałam ochotę położyć się […]

21 października 2019
Kubeczek menstruacyjny - byłam pierwsza w kolejce do wyśmiewania tego pomysłu

kubeczek menstruacyjny Wymysły eko wariatek - myślałam sobie, kiedy pierwszy raz na jakimś amerykańskim blogu przeczytałam o kubeczku menstruacyjnym. Serio? - dziwiłam się, kiedy widziałam, że kolejne osoby się nim zachwycają. Aż wreszcie pomyślałam - dobra, trzeba to sprawdzić, żeby wiedzieć na pewno, że to do kitu. I sprawdziłam. kubeczek menstruacy

17 października 2019
Ile czteroosobowa rodzina wydaje na jedzenie?

O ile planowanie posiłków lubię i daje mi to poczucie bezpieczeństwa, tak w wakacje przestałam to robić w ogóle i żyłam z dnia na dzień. Dzieci co i rusz gdzieś wyjeżdżały, my testowaliśmy mazurskie knajpy, które, żeby nie skłamać, najlepiej karmią właśnie w okresie wakacyjnym, bo w zimowym karmić nie ma kogo i  tak przebimbaliśmy […]

15 października 2019
Nasz permakulturowy ogród - jak powstał, jak go zaplanowałam, na czym polega?

Usłyszałam o tym na mojej grupie. Jak to, nie trzeba podlewać? Pielić? Samo rośnie? Nie wierzyłam. I nie uwierzyłabym, gdybym nie zaczęła drążyć w celu udowodnienia sobie samej, jakie to głupie. I wsiąkłam. I wcale nie przekonało mnie to, że wszyscy podkreślają, jak mało przy tym roboty - przekonała mnie ekologia.  

Obserwuj nas na Instagramie

instagramfacebook-official