Najważniejsza rzecz, którą musisz zrobić, gdy przyjeżdżasz do domu ze swoim nowo narodzonym dzieckiem

Joanna Jaskółka
29 stycznia 2018

Udostępnij wpis

Odwiedziłam ostatnio koleżankę, która przeprowadziła się do nowego domu i jakieś trzy miesiące temu urodziła swoje drugie dziecko - słodkiego synka. Patrzyłam się na to maleńkie ciałko i nie mogłam powstrzymać zachwytów i ochów i achów. Kiedy nosiłam go na rękach i wąchałam ten specyficzny zapach niemowlęcia, normalnie czułam, że moja macica zaczyna świrować. Ale to wszystko do czasu...

 

 

 

Aż usiadłyśmy przy kawie. Pierwszy łyk spoko. Przy drugim mały zaczął się wiercić. No to rzucamy kawę i patrzymy, czy wierci się na płacz, czy na co. Wierci się z nudów, to na ręce. Z dzieckiem na ręku jakoś idzie trzeci łyk, ale mały zaczyna płakać. Kiedy płacze niemowlak, to zazwyczaj albo z głodu, albo z nudów, albo przez pieluchę. Sprawdzamy opcje, kawa stygnie. Wreszcie można małego odłożyć i chwila wolności. Ale nie, bo teraz znowu coś. Już się wierci, już potrzebuje.

 

Patrzyłam się na koleżankę i przypominałam sobie tę niemoc, kiedy ja miałam malutkie dziecko i chciałam coś zrobić, ale nie mogłam, bo Adaś albo zaczynał płakać, albo chciał na ręce, albo był głodny i trzeba było leć z nim w wyrze albo wyciągać cyc. Takie uczucie zniewolenia, uwiązania do tych  pięciu kilogramów człowieka, który bez ciebie sobie nie poradzi. I kochasz go, kochasz go tak bardzo i chcesz mu pomóc, chcesz go uszczęśliwić, ale jednocześnie chciałabyś zjeść, wysikać się, umyć, wypić kawę albo popieprzyć głupoty z kumpelą, a on akurat w tym momencie potrzebuje właśnie ciebie i rozdziewa paszczę w rozpaczliwym kwiku. Jakby wyczuwał, że mentalnie chcesz się na chwilę od niego oddalić, jakby miał radar na myśli mamusi i gdy te myśli odbiegają od niego, to sygnał alarmowy w postaci płaczu włącza się natychmiastowo.

Jakie to było cholernie uciążliwe! Ile razy się wściekałam, narzekałam, że mam już dość!

Obaj moi synowie, choć starszy bardziej, byli hajnidkami i kiedy czasem wspominam ten okres, kojarzy mi się słodko-gorzko, ale magicznie. Magicznie, bo chyba tylko cud sprawił, że z tego wyszliśmy 🙂 I patrzę się na tę moją koleżankę, która, co usiądzie na sekundę, to zaraz się do niego podnosi , albo stara się przełożyć małego z jednej ręki na drugą, gdy ta pierwsza drętwieje przy protestującym płaczu maluszka, że on chce na tej zdrętwiałej, i wzdycham:

 

- Cholewa... co ja ci mogę poradzić?

 

- Nic. - odpowiada, uśmiechając się słodko-gorzko, koleżanka. - Po prostu trzeba to przeżyć.

 

A we mnie jakby grom strzela. No tak! To jest najcenniejsza rada, jaką może dać matka drugiej matce: musisz to przeżyć. Bo to zaraz przejdzie. Za chwileczkę. I kawę kiedyś zdążysz wypić, i pogadać zdążysz. A teraz po prostu trzeba to przetrwać, przeżyć, przeczekać ten najtrudniejszy okres, pogodzić się z tym, że jeszcze kilka tygodni, parę miesięcy i będziesz mogła wyjść do kibla, zostawić go na chwilę, odetchnąć wolnością, idąc po chleb do biedry.

 

Bo to minie. Trwa tylko chwilę. Tobie oczywiście wydaje się, że to wieczność, ale pomyśl -  dziecko masz przy sobie jakieś 18-20 lat, a to przyczepienie, uczepienie, ta nierozłączność trwa zaledwie procent tego okresu. Nawet nie rok.  Chwilkę. Potem będzie już się uczył chodzić, za dwa lata będzie biegał jak dziki. Za pięć powie ci, żebyś wyszła z pokoju, bo on chce być sam, a za 15 ucieszysz się, gdy w ciągu dnia ani razu się na ciebie nie obrazi i chwilę będziesz mogła z nim pogadać.

 

To trwa tylko chwilę, kilka miesięcy uwiązania, bo jesteś absolutnie wszystkim, czego dziecko potrzebuje, ale potem... mija. Znika, nie ma. Pojawiają się zabawki, książeczki, telefony, telewizja, babcie, ciocie i koleżanki. Stajesz się wolna, z każdym tygodniem odzyskujesz coraz więcej przestrzeni. I tylko czasem odwiedzisz koleżankę, spojrzysz na jej malutkie, trzymiesięczne dziecko i zatęsknisz za tym wzrokiem, który wpatrywał się w ciebie w nocy uparcie, bo w twojej twarzy widział wówczas nic innego, tylko najważniejszy i najukochańszy cały świat.


Zajrzyj też do tekstu: 17 rzeczy, które możesz zrobić, żeby wzmocnić odporność dzieci

Zdjęcie:  Echo Grid

Udostępnij wpis

A dla wiejskich [choć nie tylko] matek została też stworzona grupa, na którą serdecznie cię zapraszam TUTAJ
Obserwuj nas też na Instagramie
Możesz też udostępnić wpis i skomentować go na Facebooku
Jestem Asia.
Piszę o tym, jak uciec z miasta i wychowywać dzieci na wsi, z dala od sklepów, ale bliżej siebie.

Naszą historię znajdziesz Tutaj

Ale ona wciąż się pisze, więc zostań ze mną w kontakcie:


    5 sierpnia 2022
    Łódź i Druskienniki - nasze budżetowe wakacje i wspaniała lekcja oszczędzania dla dzieci.

      Kiedy kończył się rok szkolny, ostatnią rzeczą, jaką chciałam, to gdziekolwiek z dziećmi wyjeżdżać. Czułam, że nie podołam ani finansowo, ani psychicznie. Jednak przyjazd mojej koleżanki z Norwegii i jej energia do działania sprawiły, że usiadłam i zaczęłam liczyć. Nasze  budżetowe wyjazdy zaplanowałyśmy w ciągu dwóch dni.  

    18 lipca 2022
    Jak wspierać dziecko w nauce języka, żeby utrzymać motywację?

    Obecne wakacje miały być dla nas resetem. Bez stresu wyjazdów i kolonii. Siedzimy w domu, zwiedzamy okolicę, zajmujemy się naszymi zwierzętami domowymi i ogrodem – teoretycznie nie mamy żadnych obowiązków. Dlatego pojawił się pomysł na zapisanie młodszego syna na kurs językowy w szkole ProfiLingua – by mógł w wakacje uczyć się przez zabawę. Bo jeśli […]

    20 czerwca 2022
    Moja najbliższa koleżanka depresja. Jak z nią żyję i przeżyję?

    Hej. Jestem Asia. Od trzech lat mam depresję, stany lękowe i zaburzenia odżywiania. Zdiagnozowano u mnie zespół stresu pourazowego (PTSD) i zaburzenia ze spektrum autyzmu. Oprócz dzieci są to najbardziej stałe elementy mojego życia. Ponad pół roku temu zakończyłam kolejną terapię. Bywa, że wciąż ze zmęczenia śpię po 14 godzin na dobę i jedyne, co […]

    27 maja 2022
    Kiedy nauczyć dziecko jeździć na rowerze i jak go przekonać, żeby chciał?

    A kiedy kupisz im pierwsze rowery? A kiedy zaczniesz ich uczyć jeździć na rowerze? A czemu oni jeszcze nie potrafią na rowerze? Kto to widział sześciolatek, a jeszcze nie umie... Taki duży, a jeszcze na biegowym jeździ? Takie teksty towarzyszyły mi bardzo długo i były połączone z różnymi staraniami, żeby zmobilizować dzieci do szybszej nauki […]

    24 marca 2022
    ZROBIŁAM TO! Stary pokój chłopców zmieniłam na moją własną sypialnię! [metamorfoza z Lenart Meble]

    Wchodzę do pokoju i rzucam się na łóżko. Pod skórą czuję nową, świeżo wypraną pościel. Wtulam w nią policzek i oddycham głęboko. Leżę na swoim własnym łóżku we własnej sypialni. Tylko mojej. Nie marzyłam o niej.  Wyobrażałam sobie raczej to miejsce jako coś, co nigdy się nie zdarzy, bo zawsze będą inne potrzeby. A teraz […]

    26 lutego 2022
    Szukasz dobrej pralki? Pralko-suszarka Haier i-Pro 7 to sprzęt, który wybrałam

    – Mamo, ja jej w ogóle nie słyszę... – powiedział mój młodszy syn, który w naszym domu najbardziej lubi prać.  – I wszystko widzę, co się dzieje w środku! – ucieszył się, gdy zobaczył, że nowa pralko-suszarka Haier i-Pro 7 ma podświetlenie wewnętrzne.  Poszłam za ciosem. Wymieniłam starą przeciekającą pralkę na nową i jeśli czegoś […]

    Obserwuj nas na Instagramie

    instagramfacebook-official