Pięć rzeczy, które zaskoczyły mnie w noworodku

Joanna Jaskółka
28 czerwca 2015

Udostępnij wpis

Dziś Drugie kończy pięć tygodni, wchodzimy więc powoli w okres, kiedy przestaje być noworodkiem, a zaczyna być niemowlęciem. Szkoda. Noworodków mogłabym mieć na pęczki, z niemowlętami już jest trochę gorzej... Ale nie poddaję się, a żeby uhonorować ten najcudowniejszy pierwszy okres, postanowiłam zrobić małe podsumowanie i wypisać pięć rzeczy, których z czasów pierwszego dziecka nie pamiętam, a dopiero przy drugim mnie zaskoczyły.

 

1. Ciemiączko

 

U Kosmyka w ogóle nie mogłam go zlokalizować. Pamiętam, że gdy lekarz lub położna pytały się o ciemiączko, z poważną miną odpowiadałam "Dobrze, dobrze, bardzo dobrze!", a potem w domu histerycznie szukałam w necie, jak to ciemiączko wygląda. Raz jeden spytałam się pielęgniarki, gdzie to ciemiączko jest. Roześmiała się, powiedziała, że to przecież każdy widzi, pokazała paluszkiem i spytała, czy już wiem. Popatrzyłam, pokiwałam głową. Powiedziałam "Och! To takie oczywiste!" i wróciłam do domu przerażona swoją głupotą, bo... dalej żadnego ciemiączka nie widziałam. I to musiała być trema początkującego czy jakieś przejęcie, bo u Drugiego znalezienie ciemiączek nie jest dla mnie żadnym problemem. Jak się uprę, to w obserwacjach dopatrzę się jeszcze wielu innych rzeczy, którymi nie przejmę się tak bardzo, jak brakiem tamtego wgłębienia.

 

2. Sen

 

Przez pierwsze tygodnie Kosmykiem płakałam i złorzeczyłam, że nie mogę się wyspać, że najgorsze jest to niewyspanie, że jestem biedna, zmęczona i zmaltretowana. Nie wiedziałam, że te pierwsze tygodnie to był taki dar od Kosmy, bo potem, jako mama roczniaka, który wstaje sobie o czwartej nad ranem i spać idzie niewiele po ósmej [i to na godzinkę!], z rozrzewnieniem wracałam myślami do tych pięknych czasów regularnych dwugodzinnych drzemek. Faktem jest, że w późniejszym rozwoju dziecko robi ci przeróżne niespodzianki, takie jak gorączka, strachy nocne, kilkugodzinne wybudzenia, wieczorne niespanie, no różne, które bez zbawiennego poporodowego kopa znosisz masakrycznie źle. Przy Kosmyku myślałam, że gorzej być nie może, z Adasiem wiem, że może, więc czerpię ile się da z tego błogosławieństwa pierwszego snu. Wiem, że nocna pobudka to nakarmienie, przewinięcie i dalszy sen. Nie narzekam na nią, bo moje narzekanie może spowodować rzecz gorszą - obudzenie Kosmyka, co na pewno nie skończy się snem, a kilkugodzinną rozmową 🙂

 

 

3. Czas

 

Płynie szybciej. O matko, jak wiele szybciej. Pierwsze tygodnie pierwszego dziecka ciągnęły się jak makaron, nie mogłam się doczekać pierwszego uśmiechu, pierwszego przewrotu na brzuszek, pierwszego chwytu... Przy Drugim czas leci zdecydowanie za szybko, na pierwszy uśmiech nie czekam, pierwsze jego grymasy wręcz wypieram, niektóre oczekiwania prześmiewczo przyspieszam [widzieliście obrót na brzuszek? Tutaj!], wiem, że jak ruszy ta lawina "pierwszych" rzeczy, to Drugie najpóźniej pojutrze skończy trzy lata.

 

 

4. Głużenie

 

Żeby usłyszeć głużenie Kosmyka, o którym naczytałam się w książkach, czekam chyba do dziś. Nie zaobserwowałam momentu, w którym moje pierwsze dziecko zaczęło wydawać jakieś określone odgłosy, dla mnie "odzywał" się cały czas i tak mu zostało. Przy drugim natomiast kilka dni temu USŁYSZAŁAM. Dźwięki, jakich do tej pory nie wydawał, całkiem śmieszne, dziwnie brzmiące i gdybym nie wiedziała, że głużenie to odruch bezwarunkowy, już bym się chwaliła, że zaczął mówić 🙂

 

 

5. Troska

 

Pierwsze dziecko - obiekt nieznany, dopiero badany - ma trochę przekichane, bo zdenerwowani rodzice zjadają paznokcie do łokci nad każdym kichnięciem i trzęsą się nad każdą wysypką. Myślałam, że drugie przysporzy mi też tylu zmartwień, ale z zaskoczeniem odkryłam, że z niemowlęctwo Kosmyka dało mi dość sporą wiedzę. Nie przetrząsam internetu w poszukiwaniu informacji, czy potówki zabijają, nie dzwonię do lekarza, żeby skonsultować groźną, czyhającą na życie mojego dziecka, ciemieniuchę. Nie płaczę nad czkawką, wiem, że niemowlakowi ona wcale nie przeszkadza, i nie panikuję, gdy podczas spaceru niemowlak zapełni pieluchę [za pierwszym razem, trzy lata temu dokładnie, pędziłam z Placu Bankowego na Anielewicza, potykając się o własne nogi i dzwoniąc do Chłopa, żeby zwalniał się z pracy i natychmiast po mnie przyjeżdżał, bo Kosmyk zrobił coś wielkiego i ja z nim do autobusu nie wsiądę, trzeba go przebrać, o matko, matko, jaka katastrofa!, a ja taka samotna z tym dzieckiem, co mam robić! - do tej pory się z tego śmieję :D]. Podsumowując - oprócz standardowej troski o zapewnienie podstawowych potrzeb, drugie dziecko, muszę przyznać, nie jest tak chuchane, dmuchane jak Kosmyk. Ale też o wiele mniej od Kosmyka płacze, co jest znamienne :).

 

 

 

Macie jakieś swoje noworodkowe zaskoczenia? Pytanie trochę dla rodziców więcej niż jednego dziecka, ale mnie przy pierwszym zaskoczyło na przykład to, że zmiana pieluchy na samym początku wcale nie była tak "pachnąca", jak to widać często na filmach. Według mnie im starsze dziecko, tym gorsza pielucha, a te pierwsze nawet nie są za bardzo obrzydliwe - może rodzice jednego dziecka też mają jakieś swoje zaskoczenia?

Udostępnij wpis

A dla wiejskich [choć nie tylko] matek została też stworzona grupa, na którą serdecznie cię zapraszam TUTAJ
Obserwuj nas też na Instagramie
Możesz też udostępnić wpis i skomentować go na Facebooku
Jestem Asia.
Piszę o tym, jak uciec z miasta i wychowywać dzieci na wsi, z dala od sklepów, ale bliżej siebie.

Naszą historię znajdziesz Tutaj

Ale ona wciąż się pisze, więc zostań ze mną w kontakcie:


    Subscribe
    Powiadom o
    guest
    16 komentarzy
    najstarszy
    najnowszy oceniany
    Inline Feedbacks
    View all comments
    Anna Bartnik
    7 lat temu

    O, pierwsze pieluchy pachna fiolkami! 🙂
    Jestem ciekawa co mnie zaskoczy, ale przyznaje ze przy pierwszym nie panikowalam przy wysypce, odparzeniu czy ciemieniusze, za to napiecie miesniowe, alergie pokarmowe i pare innych spedzalo mi sen z powiek.

    Joanna Jaskółka
    Reply to  Anna Bartnik
    7 lat temu

    No właśnie, miałam to szczęście, że Kosmyk, oprócz przepukliny pępkowej, nie miał większych kłopotów. To akurat [to szczęście] uświadomiłam sobie podczas drugiej ciąży, kiedy wyobrażałam sobie, jakie choroby mogłoby mieć drugie... W każdym razie dopiero teraz rozumiem, jak człowiek czasami płacze nad błahostkami, a tuż obok ktoś ma tysiąc razy poważniejsze zmartwienie.

    Katarzyna Maryan - Misztal
    Katarzyna Maryan - Misztal
    7 lat temu

    Moje drugie ma wyjść za 2 dni (podobno..) więc na razie nie wiem co mnie zaskoczy a co nie 😉 Z chęcią podzielę się swoimi spostrzeżeniami za kilka tygodni .

    Joanna Jaskółka
    Reply to  Katarzyna Maryan - Misztal
    7 lat temu

    Aaaa! Czekam, trzymam kciuki i ciepło myślę! Będzie dobrze 🙂

    Katarzyna Maryan - Misztal
    Katarzyna Maryan - Misztal
    Reply to  Joanna Jaskółka
    7 lat temu

    Ja także myślę, że będzie dobrze ale stracha już mam 😉 Kciuki mogą pomóc.

    Victoria
    Victoria
    7 lat temu

    Mnie córka zaskoczyła tym jak niewiele snu potrzebuje. Ma 10 miesięcy i przez cały okres jej życia zdarzyły się 4 drzemki 2-godzinne (w nocy śpi 21-6, z przerwami na karmienie), tak na codzień ma 2-3 drzemki po pół godziny... Power ma niesamowity, gaworzy, raczkuje i śmiga wszędzie,a ja tylko czekam aż padnie 😉
    Jeśli chodzi o kwestie pieluszkowych cudów to dopóki jadła tylko mleko mówiłam "o co tym ludziom chodzi, skąd ta panika że coś śmierdzi", odkąd je stałe pokarmy mówię "całe szczęście, że pampers wytrzymał i ludzie w promieniu 50 metrów też".
    Zaskoczyło mnie, że tak szybko rośnie i że niektóre ubrania miała na sobie ze dwa razy.

    Joanna Krzyżanowska
    Joanna Krzyżanowska
    7 lat temu

    Drugie rośnie zdecydowanie zbyt szybko... I drugie jest chowane inaczej (u mnie przynajmniej). Tak jak piszesz, bez histerii i lamentów. Może z lekkim porównywaniem, że starsza w tym okresie robiła to i to a młoda tego nie umie albo umie coś czego starsza nie umiała. A co do historii z przewijaniem... przy młodszej 2 razy musiałam rozciąć body bo inaczej się nie dało...

    Matka Debiutująca
    7 lat temu

    Mnie przy drugim noworodku zaskoczyło, czemu to dziecko nie chce spać. Lulka to była cud dziecko przez pierwsze trzy miesiące: jeść, walnąć w pieluchę, trochę pomarudzić, spać. A to młodsze - ło matko! ale ona się drze. O wszystko. I spać w dzień nie chce. Ło matko! I tak już siódmy miesiąc.

    Joanna Jaskółka
    Reply to  Matka Debiutująca
    7 lat temu

    Odwrotnie jak u nas 😀 Ja mam wrażenie, że Adaś śpi przynajmniej o połowę więcej niż Kosmyk [to, że o połowę więcej je i gdy nie śpi, to na mnie wisi, to inna historia :D]

    Aleksandra Kusmierek
    Aleksandra Kusmierek
    7 lat temu

    Witaj po raz pierwszy 🙂 Trafiłam na Ciebie całkiem niedawno w trakcie pobytu w szpitalu pod koniec maja kiedy to rodziłam Drugie Dziecko. Pierwsze jest w wieku Kosmyka. Podpisuję się pod każdym zdaniem w tym wpisie. 3 lata temu też wydawało mi się, że nigdy nie odzyskam swojego życia, że córka ma jakąś straszną chorobę genetyczną bo ma ciemieniuchę, trądzik niemowlęcy a do tego wszystkiego nagle wyrzuca rączki nad główkę. Przyszły wakacje mam w domu noworodka i przedszkolaka. Zgadnij kto jest bardziej absorbujący 🙂

    Lucy eS
    7 lat temu

    Mnie zaskoczyło, że takie nowe dziecko w ogóle nie jest podatne na moje sugestie. Mówię, że noc i czas spać - a tu nic, zero posłuchu. Tłumaczę, że prochy to tylko w szpitalu, a w domu powrót do natury i nic - 3 miesiące tłumaczę i biust to se mogę w stanik schować. Buczy dwie godziny, więc sugeruję, iż czas zaniechać - totalne zignorowanie mojej opinii. Wdrażam jakieś zwyczaje i rytuały, a ono wciąż anarchiczne.
    Serio zdziwiło mnie, że ja prawie w ogóle wpływu nie mam na to co się dzieje.
    Aaale aktualna wersja Zołziny pewnie zmieniłaby mi postrzeganie. Teraz taki noworodek to byłby model kompromisu.

    MotherDeerest
    7 lat temu

    Pierwsze pieluchy to perfumy paryskie w porównaniu do tego, co się dzieje po stałych pokarmach 😛 im intensywniej coś pachnie, jak wchodzi, tym mocniej wonieje, jak wyjść musi... Co prawda jedno dziecko mam własne, ale z racji licznej rodziny trochę tych dzieciaków się przewinęło. Ale sam oryginalny pierworodny zaskoczył mnie tym, że gdy się sturla w nocy na ziemię z tapczanu i ryknie płaczem, to jak się go przytuli i na chwilę pohusia (dziwaczne słowo, nie jestem pewna, jak je napisać), to wraca do przerwanej drzemki natychmiastowo. Byłam w takim szoku, że też prawie z miejsca zasnęłam 😀

    AniaGra
    AniaGra
    7 lat temu

    Kalinka, młodsza córka, zaskoczyła nas tym, że była trudnym noworodkiem i niemowlakiem. Pierwsze dziecko, Pola, dużo spała, pięknie jadła, bez problemu mogłam ja już po 6-7 miesiącach oddać pod opiekę babci i wyjść na dwie godzinki na zakupy. Wszyscy nam zazdrościli takiego grzecznego malucha. Za to Kalinka... no masakra jakaś przez pierwsze miesiące była. Spała mało, jadła mało, ale często i tylko pierś, była strasznym nerwusem, wszystko jej przeszkadzało. Do 3,5 miesiąca spała w gondoli, bo na łóżeczko reagowała wrzaskiem. Ale najgorsze były jej krzyki i wrzaski. No darła się, jakby ją ze skóry obdzierał. Myślałam, że nabawię się nerwicy, bo nie dość, że ja byłam wykończona, to strasznie martwiłam się jeszcze o starszą, która bardzo te lamenty Kalinki przeżywała. W nocy krzyki młodszej nie raz budziły starszą.
    Kalina tak skutecznie wystraszyła rodzinkę, że nikt nie chciał z nią zostawać nawet na pół godziny. Teraz dopiero od jakiegoś miesiąca dwóch teściowa z nią zostanie, ale tylko na tyle, żebyśmy zdążyli zrobić zakupy. Za kilka tygodni nadejdzie czas próby, bo jedziemy z mężem na tydzień nad morze, a panny zostawiamy moim rodzicom.
    Na koniec tylko dodam, że z każdym miesiącem następuje u młodej poprawa, co wiąże się chyba z tym, że stała się w końcu bardziej mobilna, więc mamy nadzieję, że jednak da nam w końcu odsapnąć.

    mama
    mama
    7 lat temu

    Mysle ze te drugie dzieci - przynajmniej z poczatku 😉 sa spokojniejsze tez dlatego, ze rodzice maja juz wprawe po pierwszym i sami sa spokojniejsi. Nasze drugie w porównaniu do 1 tez mi sie wydawalo aniolkiem. Ale teraz jak ma 10 miesięcy to jest większym brojem niż 1. Czyli przyczajony tygrys, ukryty smok 🙂

    Not So Serious Mom
    7 lat temu

    Znowu (po raz trzeci już) zaskoczyło mnie, jakie to to może być małe. I włochate 🙂

    Borówka
    Borówka
    7 lat temu

    Przy pierwszym zaskoczyło mnie to jak można niemowlaka położyć spać o 17 i dośpi do godziny 6 z jedna pobudką na judzenie. Tak mu zostalo do dziś okolo 12 godzin snu musi miec choć ma 7 lat. Drugie dziecko nie tknie nic poza mlekiem choc ma 6 mc o żadnych słoiczkach, zupkach, konsystencja papko-brei nie wchodzi w grę, za to normalne jedzenie którego nie może jak najbardziej.

    14 listopada 2022
    O chłopcu, który przestał biegać

      Biegł przez las na bosaka. Nie widział swoich stóp uderzających miarowo o ziemię, nie czuł muskających jego skórę traw, których dywan rozdzielał dwa pasma rozjeżdżonej leśnej drogi. Było ciepło, to w końcu początek wakacji. Był w spodenkach i koszulce, przygotowany na wyjście nad rzekę, ale nie zdążył nad tę rzekę iść. Teraz musiał zdążyć, […]

    3 listopada 2022
    Jak fajnie ubrać siebie i dzieci, nie wydając na to majątku?

    Kiedy to piszę, mam do spakowania dwie paczki ciuchów, które jeszcze dziś pójdą w świat. Planuję kupić sobie i chłopcom nowe kurtki zimowe i nie chcę wydać na nie grosza z pieniędzy odłożonych na życie. Jak to zrobię? Wykorzystując idealnie to, co mam.  Od lat udaje mi się fajnie ubrać siebie i dzieci, nie wydając […]

    31 października 2022
    Chcesz mieć kury? Ja chciałam i mam [krótki poradnik, jak założyć kurnik]

    Jednym z największych pragnień albo przynajmniej pomysłów do rozważenia każdego mieszczucha przeprowadzającego się na wieś jest to, żeby mieć kury. Ja co prawda ze wsi wyszłam do miasta, a potem wróciłam, ale moja wieś to było turystyczne zagłębie, które krowę widziało w moim wczesnym dzieciństwie. Potem już tylko kajaki i pokoje do wynajęcia. Zaczynałam od […]

    13 października 2022
    Czy warto było zakupić pralko-suszarkę HAIER - fakty i mity po pół roku używania

    W wakacje często rozwieszałam ubrania na dworze. Kiedy tylko widzieliście je w tle, wysyłaliście mi masę dobrych rad, by zainwestować w suszarkę bębnową. Czytając je, uśmiechałam się pod nosem, bo ja przecież już mam pralko-suszarkę, z której jestem szalenie zadowolona! Na dworze po prostu dosuszam rzeczy znad jeziora lub te, które nie zmieściły się w […]

    4 października 2022
    Meltdown, shutdown, ASD i inne dziwne słowa w spektrum autyzmu [część 1]

    Kiedy opowiadam o byciu w spektrum na moich relacjach facebookowych i instagramowych, często używam określeń, które dla mnie są już od lat oczywiste, ale dla moich odbiorców są całkowitą zagadką. Postanowiłam więc troszeczkę rozjaśnić chociażby część określeń, takich jak meltdown, shoutdown czy inne. Znasz już te określenia?     Postanowiłam zrobić mały cykl o spektrum, […]

    5 sierpnia 2022
    Łódź i Druskienniki - nasze budżetowe wakacje i wspaniała lekcja oszczędzania dla dzieci.

      Kiedy kończył się rok szkolny, ostatnią rzeczą, jaką chciałam, to gdziekolwiek z dziećmi wyjeżdżać. Czułam, że nie podołam ani finansowo, ani psychicznie. Jednak przyjazd mojej koleżanki z Norwegii i jej energia do działania sprawiły, że usiadłam i zaczęłam liczyć. Nasze  budżetowe wyjazdy zaplanowałyśmy w ciągu dwóch dni.  

    Obserwuj nas na Instagramie

    instagramfacebook-official