Uprzejmie ostrzegam wszystkich bezdzietnych - czytanie tego bloga grozi zapłodnieniem!

Joanna Jaskółka
23 stycznia 2018

Udostępnij wpis

Zaczęło się Kropeczki. Jej mama, zresztą moja imienniczka,  trzy lata temu wypełniła  blogową ankietę i zwierzyła się w niej, że moja pisanina skutecznie zachęciła ją do macierzyństwa. W 2015 roku na świecie pojawiła się Kropeczka, pierwsze "blogowe" dziecko, któremu do dziś kibicuję i wspominam z rozrzewnionym uśmiechem komentarz jej mamy:

 

Chciałabym ci bardzo podziękować za tego bloga. Dzięki tobie, twoim opisom Kosmyka i waszego życia w końcu odważyłam się zostać mamą. "Kropeczka" pojawi się u nas w ciągu najbliższego miesiąca 🙂 Mam nadzieję, że do tego czasu zdążymy się przeprowadzić do nowego domku. [...]  [komentarz w tym tekście] 

 

Pierwszą wzmiankę o tym, że czytelniczka zdecydowała się na dziecko dzięki blogowi potraktowałam bardzo poważnie, wręcz histerycznie radośnie, wciąż mam mail do mamy Kropeczki  i wiem, że miało się pojawić rodzeństwo.  Wciąż się uśmiecham, przypominając sobie moje zaskoczenie i radość.

 

Kolejne już przyjmowałam z umiarem, no bo przecież, bądźmy rozsądni, nie blog decyduje o tym, czy ktoś chce lub nie chce mieć dzieci. Często samo zdjęcie w internecie powoduje jakąś tęsknotę za małymi rączkami i oczami wpatrzonymi tylko w naszą twarz. Niemniej  sygnały o tym, że teksty starszaka sprawiły, że komuś się pojawiło pragnienie... i że to pragnienie się zrealizowało były jak promyczek słońca w pochmurny dzień. Szczególnie po tekście "Poważny powód, przez który zechcesz mieć drugie dziecko". Z wieloma dziewczynami jeszcze utrzymuję kontakt, mam je w pamięci, przypominam sobie radość, jaką czułam, kiedy obwieszczały mi, ciesząc się, swoją nowiną. A w ten weekend dostałam wiadomość od  Ani, która napisała wprost:

 

Aśka, wymiatasz, po prostu wymiatasz, dziewczyno. Miałam nie mieć dzieci, wiesz?  Wyśmiewałam koleżanki, które łaziły z brzuchami. (jestem okropna, wiem). Czytałam ciebie, bo nie wiem. Chciałam się upewnić, że to użeranie nie jest dla mnie? Ja chyba ci nawet kiedyś napisała w komentarzu, że właśnie dlatego, że twoje chłopaki takie "niewychowane" nie znoszę dzieci i nie chcę ich mieć. I co? I co? I dupa. W kwietniu urodzę. Kosmę. Na cześć twojego starszaka, którego po wakacjach  przyjedziemy poznać. No, dziewczyno, nic nie zrobisz - twój blog zapładnia :D. 

No.

Sami widzicie.

Czytacie na własną odpowiedzialność 😀

 

 

PS. Oczywiście, że tak naprawdę nie zapładniam, najczęściej pokazuję macierzyństwo od tej ciemniejszej strony, w której dzieci bywają pyskate, demolują dom, uciekają, biegają bez majtek i czapeczek i mają czelność się ze mną nie zgadzać, a nawet mnie nie lubić. Od lat się dziwię, jakim cudem może to działać zachęcająco. Ale jeśli działa na ciebie, a masz z tym jakieś problemy, mogę polecić ci jeden z moich ulubionych blogów o zachodzeniu w ciążę "To w środku". Ania chyba jest  moją czytelniczką albo była, zanim blogowanie ją do reszty wciągnęło. I ona też, z tego co wiem, zapładnia, ale bardziej naukowo i merytorycznie 🙂

 

PS 2 A jeśli chcesz dostawać info o nowych wpisach, możesz od jakiegoś czasu zainstalować sobie blog na komórce. Na święta dostałam własną blogową aplikację.  Tu wersja na Android, a tu na IOS. Możesz też udostępnić wpis i polubić go na facebooku,  zawsze też jestem na instagramie, dziękuję!

 

PS 3 Photo by Sadık Kuzu on Unsplash

 

 

 

Udostępnij wpis

A dla wiejskich [choć nie tylko] matek została też stworzona grupa, na którą serdecznie cię zapraszam TUTAJ
Obserwuj nas też na Instagramie
Możesz też udostępnić wpis i skomentować go na Facebooku
Jestem Asia.
Piszę o tym, jak uciec z miasta i wychowywać dzieci na wsi, z dala od sklepów, ale bliżej siebie.

Naszą historię znajdziesz Tutaj

Ale ona wciąż się pisze, więc zostań ze mną w kontakcie:


    Subscribe
    Powiadom o
    guest
    12 komentarzy
    najstarszy
    najnowszy oceniany
    Inline Feedbacks
    View all comments
    Joanna x
    Joanna x
    5 lat temu

    Też kiedyś mowilam, że nie będę mieć dzieci. A potem nie wiem po co czytalam blogi "parentingowe" i chciałabym Cie uświadomić ,ze chyba u mnie zapłodnienie zbiorowe nastąpiło 😉 Winna jesteś Ty, Tekstualna, MamuskaMartuska i Hafija 🙂 Fakt dluuugo dojrzewała we mnie ta decyzja, ale w końcu dojrzała i nawet zaowocowała, a teraz córa ma juz 11 mcy.

    Joanna Jaskółka
    Reply to  Joanna x
    5 lat temu

    Dobry skład 😀

    Pionierka
    Pionierka
    5 lat temu

    Ja jestem dziwna, bo mnie do macierzyństwa zachęciło doświadczenie bycia macochą. Dzięki tym paskudnikom kochanym uznałam, że fajnie jest w rodzinie z dziećmi. Pionierzątko ma już prawie 8 miesięcy. I też mam nadzieję, że w tym roku wybierzemy się do Ciebie 🙂

    Joanna Jaskółka
    Reply to  Pionierka
    5 lat temu

    Zapraszam 🙂

    gosia_gd
    gosia_gd
    5 lat temu

    Pragnienie macierzyństwa było jakoś we mnie od zawsze, ostatecznie ziściło się trochę nieplanowane, ale bardzo nas z mężem ucieszyło 🙂
    Natomiast Twój blog inspiruje, myślisz "chcę, żeby w moim domu też tak było" 😀
    Piszę ten komentarz z 2 miesięczną córcią na kolanach i jej bratem w wózku obok...i już nie mogę się doczekać, kiedy oni zaczną tak rozrabiać 😉
    Pozdrawiam Cię serdecznie

    gosia_gd
    gosia_gd
    5 lat temu

    Jeśli o mnie chodzi, to pragnienie macierzyństwa było jakoś we mnie od zawsze, ostatecznie ziściło się trochę nieplanowane, ale bardzo nas z mężem ucieszyło 🙂
    Natomiast Twój blog inspiruje, myślisz "chcę, żeby w moim domu też tak było" 😀
    Piszę ten komentarz z 2 miesięczną córcią na kolanach i jej bratem w wózku obok...i już nie mogę się doczekać, kiedy oni zaczną tak rozrabiać 😉
    Pozdrawiam Cię serdecznie

    Joanna Jaskółka
    Reply to  gosia_gd
    5 lat temu

    Pozdrawiam maluchy 🙂

    Lucyna Serwa
    Lucyna Serwa
    5 lat temu

    Blog, który zapładnia ? doskonale podsumowane.
    Ja dzieci chciałam mieć zawsze - jako najstarsza siostra opiekowałam się dziećmi od najmłodszych lat. Nie podchodziłam wtedy do nich jak do swoich dzieci - żadnego rozkoszowania się zapachem główki, szczebiotania w ramach próby nawiązania kontaktu, współcierpienia przy ząbkowaniu lub gorączce. Ot, pomagałam mamie, a te małe smrody kochałam, choć czasem nie lubiłam. Lub, jak to między kochającym się rodzeństwem, zdzieliłam wiaderkiem w piaskownicy po głowie. Nie jarały mnie wcale cudze dzieci, nie zachwycałam się obcymi niemowlakami. Ale jako dorosła osoba wiedziałam i czułam, że posiadanie dzieci będzie cudowne, że to będzie SENS. I dobrze czułam ☺ mam na razie dwuletnią córkę i miesięcznego synka. Motyw w skrócie? Córka - bo chcę mieć dzieci, synek - bo posiadanie rodzeństwa jest wspaniałe ?

    Baba z Podlasia
    5 lat temu

    Chyba właśnie dlatego, że nie koloryzujesz, nie rzygasz tęczą i nie pierdzisz fiołkami to zachęcasz. Ja patrząc na te przekoloryzowane blogi o wspaniałym rodzicielstwie, dzieci odpicowane po czubek głowy, wiecznie uczesane i wytapetowane matki, mam mdłości. A patrząc na Ciebie, na normalność, na to że raz jest super a raz nie, aż chce się mieć dzieci, bo wydaje się to takie ludzkie po prostu, normalne, bez pudru i cukierków 🙂

    Szczęśliwa Siódemka
    5 lat temu

    Ja po przeczytaniu jednego z Twoich tekstów przekonałam się, że jednak chcę mieć dwójkę... Jeszcze czekamy, ale kiedy się uda, dam Ci znać 🙂

    Joanna Jaskółka
    Reply to  Szczęśliwa Siódemka
    5 lat temu

    <3

    Anna Mazur
    Anna Mazur
    5 lat temu

    Joanno, wspólnie pracujemy na wyż tego kraju! Pozdrawiam Cię serdecznie. 🙂

    P.S. Twego bloga czytam nadal! 🙂

    10 września 2023
    Tydzień na edukacji domowej - jak zorganizowałam chłopcom naukę?

    I już za mną pierwszy tydzień edukacji domowej. Wciąż mam mętlik w głowie, wciąż mnóstwo wątpliwości, ale pewna jestem jednego - będzie dobrze. Jeśli chcesz poczytać, jak wyglądał nasz pierwszy tydzień w nowej rzeczywistości edukacji domowej, dawaj! Czekam na ciebie z nowym tekstem!

    28 sierpnia 2023
    Rzucamy szkołę i przenosimy się do Szkoły w Chmurze [podkast]

    Ale rozumiecie państwo, jak wam się nie podoba, nie musicie chodzić do naszej szkoły - słyszą często rodzice od dyrekcji szkoły, gdy zgłaszają jakieś problemy czy niedociągnięcia. "Jak się nie podoba, możecie sobie stąd iść" - tłumaczy szkoła,  pokazując, gdzie naprawdę ma zarówno rodziców szkoły, jak i same dzieci do niej uczęszczające. I ja się […]

    25 kwietnia 2023
    Ciekawostki o kurach, z których pewnie nie zdawałaś sobie sprawy

    Kiedy zaczynałam moją przygodę z kurami, wiedziałam o nich, że lubią grzebać w ziemi, że średnio dobrze latają, że znoszą jajka i że są najbliższymi krewnymi tyranozaura. To nie były ciekawostki o kurach, tylko wiedza z pierwszej klasy. Kiedy teraz o tym myślę, zastanawiam się, co mi do głowy strzeliło, żeby pakować się w relację […]

    2 kwietnia 2023
    Spektrum autyzmu - diagnoza dziecka: jak, gdzie i dlaczego tak trudno?

    Od kiedy poruszyłam temat tego, że nasza rodzina jest w spektrum autyzmu, codziennie dostaję pytania od zaniepokojonych rodziców, którzy podejrzewają, że ich dzieci też mogą być neuroatypowe i nie wiedzą, co zrobić, gdzie się udać, jak wygląda diagnoza dziecka i jak długo ona trwa. Oraz czy w ogóle warto. Dzięki Fundacji SYNAPSIS udało mi się […]

    22 marca 2023
    15 zabaw, którymi zajmiesz dzieci, kiedy kolejny raz zostają w domu z powodu choroby [nie na dworze]!]

    Moja buńczuczna mina - gdy odpowiadałam  na pytanie ludzi obserwujących moje brykające w październiku w jeziorze dzieci, czy nie boję się, że zachoruję - zbledła. Już nie jestem taka pewna, czy aby nie zachorują. Po pandemii zdrowie każdego z nas zaczęło szwankować. Coraz częściej łapią nas infekcje, szczególnie gardła, a długie przesiadywanie w domu sprawiło, […]

    20 marca 2023
    Chodź ze mną do łóżka, czyli jak sprawuje się półkotapczan Lenart po roku używania?

    Rok temu, dokładnie w marcu, przyjechała do mnie ekipa Lenart, żeby zamontować mi w pokoju półkotapczan. Po raz pierwszy od wielu lat miałam mieć własną sypialnię i... trochę się tego bałam. Tym bardziej że wskoczyłam na nieznane wody - zamiast klasycznego łóżka - wybrałam półkotapczan. Mebel, który pamiętałam z czasów dzieciństwa z pokoju koleżanki, u […]

    Obserwuj nas na Instagramie

    instagramfacebook-official