W co się bawi twoje dziecko?

Joanna Jaskółka
4 grudnia 2014

Udostępnij wpis

 

Większość z was wie, że mieszkam w lesie, gdzie często nie ma prądu, nie ma sklepów, nie ma placu zabaw, przedszkola i innych atrakcji, których pełno w cywilizowanym świecie. Pewnie z tego powodu, większość pytań, jakie do mnie kierujecie, tyczy się tego, co ja właściwie robię z Kosmykiem, czym się bawię, czym go zajmuję, żeby mieć chwilę dla siebie lub dla was, kiedy na  przykład poświęcam czas blogowi. Odpowiedź na to pytanie jest prostsza, niż sądzicie...

 

 

356df9ea-0ea4-4ec6-8de0-d6ff0e05c62b_retouched_polarr

e46d833e-c680-463e-9db5-3b8b1741e350_retouched_polarr

1e4ea6e7-dde4-4c01-9d0f-5189e5702cb8_retouched_polarr

67b234dc-dae7-4e8e-acdc-2b7e049a952f_retouched_polarr

711bf741-de20-40f4-96a8-ba29485bb2ae_retouched_polarr

11501e77-6cd6-407a-b7ca-8a74f6edb6a0_retouched_polarr

 

 

Kiedy pytacie się mnie, jakimi zabawkami bawię się z Kosmykiem albo co polecam, zazwyczaj milczę, bo nie wiem, jak wyrazić to, że cały mój blog jest o mojej kreatywnej zabawie z dzieckiem. Chowanie farb w lesie i urządzanie podchodów ze strzałkami, żeby Kosmyk sam znalazł swój prezent. Łowienie ryb nad jeziorem, a w każdym razie usiłowanie skonstruowania wędki - Kosmyk już się domyślił, że łowienie mu nie wychodzi, bo nie ma żyłki przy kiju :D]. Próba nauczenia dziecka tego, jak orientować się w leśnych ścieżkach, jak obsługiwać naszą wirtualną smycz - walkie talkie. Tropienie zwierząt po śladach. W ogóle - oswajanie ze zwierzętami. Układanie wzorów z patyków, kamieni. Próba zrobienia procy.  Jeśli miałabym wybrać najlepszą zabawę z dzieckiem, zdecydowanie byłyby to spacery.

 

Ale przecież nie zawsze można spędzić cały dzień na dworze! Są takie dni, że bezpieczniej skryć się w domowym zaciszu, ale... co wtedy? Jak zająć dziecko? Posadzić na cały dzień przed telewizorem? Zaserwować kolejny zestaw zabawek, które same się nim zajmą? W ogóle to, co robić z dzieckiem,  spędza sen z powiek wielu rodzicom. Zawaleni  ogromem gadżetów, zabawek i przede wszystkim omotani przez ekrany naszych sprzętów, gubimy się trochę w tej feerii propozycji. Ostatecznie, jak 85 procent rodziców, włączamy dzieciom bajki  i ścierając pot z czoła, gratulujemy sobie udanego wybrnięcia z kłopotu.

 

 

 

Czy tak musi być?

 

 

 

Zawsze, kiedy pytacie się mnie, jakie zabawki polecam, czuję lekką konsternację, bo nigdy nie chciałam stać się specjalistką od dziecięcych gadżetów. Nie umiem tego. Zamiast  kolejnej bajki, która odwali za mnie robotę, zamiast kolejnej paki wypasionych prezentów, wiem, że muszę zrobić coś, by moje dziecko maksymalnie się rozwijało. Albo przynajmniej robiło to bez osób trzecich.

 

 

 

Nie zrozumcie mnie źle - nie jestem przeciwniczką gier i bajek, różnorakich akcesoriów. Wszystko jest dobre, byle z umiarem i ten umiar jest ważny, bo z jednej strony nie wyobrażam sobie mojego dziecka zmuszanego każdego dnia do wyboru -czym teraz się bawić - a z drugiej... gadżety też są potrzebne. Tylko że nasze są trochę inne niż wszystkie. Wiadomo  - klocki, kredki, kolorowanki, kasa fiskalna i cały tabun samochodów [które jedyne obroniły się przed totalnym zakazem kupowania dziecku pierdół], czasem razem obejrzymy bajkę, czasem zagramy w grę. To wszystko tak - z umiarem.  Ale do naszego zestawu zabaw włącza się też latarka [niedługo zobaczycie, w jakim kontekście! Obserwujcie kanał na Youtubie], patyki, kamienie, sprzęty ogrodnicze, buty [nic tak nie zajmowało swego czasu Kosmyka jak układanie w równy rządek całego zestawu butów wszystkich - w tym gości], kapsle, pokrywki od słoików, a nawet... kubeczki do mycia zębów [kto pamięta moją euforię i radość, gdy Kosmyk przez dwie godziny przelewał wodę z kubeczka do kubeczka? No kto?].

 

 

Jednym z powodów mojej wyprowadzki na wieś było właśnie to - chęć odcięcia się od  standardowych rozrywek, chęć wychowania mojego dziecka w miejscu, w którym bez problemu i bez zbędnych rozproszeń będzie mógł rozwijać się i swoją wyobraźnię. Budując w ziemi ogródki i przykrywając je szkiełkiem. Goniąc zające po polu. Obserwując siedzącego na płocie jastrzębia.

 

 

Między innymi dlatego, roześmiałam się radośnie, gdy Duracell zgłosiło się do mnie z prośbą o wsparcie kampanii Moc Uśmiechu mającą na celu pomóc dzieciom z SOS Wioski Dziecięce oraz zwrócić uwagę na istotność aktywnej zabawy w rozwoju dziecka.

 

 

Dlaczego? Może dlatego, że nawet nie wiecie, jak dobre baterie przydają się w miejscu, w którym często nie ma prądu... 🙂 A na serio - wspierając kampanię, można realnie pomóc dzieciom ze Stowarzyszenia  Sos Wioski Dziecięce. Jeśli do 14 grudnia kupicie jedno opakowanie [8 sztuk] lub dwa [po 4 sztuki] baterii Duracell Turbo Max, Duracell przekaże jedną baterię na rzecz podopiecznych Stowarzyszenia. Natomiast jeśli polubisz post z tagiem #MocUsmiechu, który zostanie opublikowany 6 grudnia na profilu Duracell TUTAJ, twój lajk będzie wart złotówkę, która powędruje na budowę boiska sportowego w Kraśniku. Wszystkie informacje znajdziecie na stronie www.mocusmiechu.pl. A jeszcze więcej o tej akcji przeczytacie na blogach: Nishka, Mamy Gadżety i Blog Ojciec.

 

 

Oprócz pomocy chcemy także, żebyście chwilę się zatrzymali i pozwolili się prowadzić waszym dzieciom ku aktywnej zabawie. O wiele przyjemniej jest spędzić wieczór układając puzzle, budując dom z klocków czy nawet... słuchać bajek, jakie opowiada wam wasze dziecko! Tę zabawę odkryłam niedawno, czytając Kosmykowi ukochaną bajeczkę. Okazało się, że mój syn wymyślił całkiem inne, alternatywne zakończenie i całe czytanie skończyło moją zaczerwienioną z dumy twarzą.

 

 

Kreatywna zabawa wcale nie oznacza silnego intelektualnego wysiłku. Czasem wystarczy dać dziecku patyk i spytać się, co on  z nim zrobi. Jestem ciekawa, co by zrobiło z nim wasze dziecko? A może macie swój zestaw kreatywnych zabaw, którymi się ze mną podzielicie?

Udostępnij wpis

A dla wiejskich [choć nie tylko] matek została też stworzona grupa, na którą serdecznie cię zapraszam TUTAJ
Obserwuj nas też na Instagramie
Możesz też udostępnić wpis i skomentować go na Facebooku
27 stycznia 2020
Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna - czego się bać, na co się przygotować i jak wygląda wizyta

Najeździłam się do tej poradni, kiedy starałam się o opinię dla moich dzieci. Najeździłam, kilka razy pokazałam na insta, że jeździłam, kilka razy zobaczyliście "Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna" na mojej liście zadań w planerze i padło pytanie - nie wstydzisz się, że musisz dzieci do Poradni zawozić? Ty, taka mądra i sobie nie radzisz? I tak sobie […]

23 stycznia 2020
Jak pracować z dzieckiem w domu - rzucić pracę, czy rzucić dziecko?

Od ponad siedmiu lat regularnie dodaję wpisy na blogu posiadając na stanie jedno albo dwójkę dzieci. Starszy, co prawda, chodzi już do szkoły, ale młodszy wciąż jest w domu i na przedszkole mówi zdecydowane "nie". Więc, chcąc nie chcąc, dostosowałam się do tego i wszystko, co robię, robię z uwagą, że nie jestem sama w […]

22 stycznia 2020
A twoje dziecko jest leniem, patałachem, niezdarą, nieśmiałkiem czy prymusem?

Ten post powstał pierwotnie jako emocjonalny wpis na mojej grupie Wiejskie Matki, na której na wpuszczenie znów czeka kolejka tysiąca osób. Mam ewidentny problem z podejmowaniem decyzji, kogo wybrać i kogo wpuścić, można nawet powiedzieć, że jestem leniwa w tym temacie. A im dłużej będziesz mi mówić, że jestem leniwa, tym bardziej będę w to […]

16 stycznia 2020
Ile jest wart szczery, biały i radosny uśmiech bąbelka?

Uśmiech bąbelka wart jest podobno wszystkie pieniądze. Podobno można nim również płacić, choć waluta to niepewna, VATu się z niej się nie odliczy, a i nie wszędzie przyjmują takie rozliczenie. Postanowiłam więc sprawdzić, ile taki uśmiech jest wart. Bo, co jak co, ale piękne oczy nie wystarczą. Uśmiech musi mieć swoją cenę.  

13 stycznia 2020
Do czego służą słuchawki wygłuszające i jak dziwnie wyglądają w nich dzieci na ulicy?

Swego czasu wdałam się w dyskusję na pewnej grupie, w której matka pytała, co może zrobić, kiedy jej córkę denerwuje strasznie hałas w szkole. Że dzieci krzyczą na przerwach i to strasznie córkę męczy. Doradziłam, bo nie wiem, czemu nie trzymałam języka za zębami, żeby kupiła córce słuchawki wygłuszające. Wyszła z tego dyskusja na trzy […]

9 stycznia 2020
Marzenie, które jak cień za mną krąży, na które codziennie się patrzę i które kiedyś wreszcie się spełni

To był maj, pachniała... ulica Anielewicza w Warszawie, a ja podjęłam decyzję, że spadam z tego miasta i więcej tu nie wrócę. Po siedmiu, prawie ośmiu latach mieszkania w stolicy, bogatsza o dwa kierunki studiów i dziecko, pakowałam manatki, bo... w sumie nie miałam nic do stracenia. Po latach ludzie będą mówić, że ej, ale […]

Obserwuj nas na Instagramie

instagramfacebook-official