Wyloguj się do życia. O ile masz życie...

Joanna Jaskółka
15 kwietnia 2015

Udostępnij wpis

Pewna moja znajoma przez jakiś czas mocno narzekała na to, że blogerzy to nie mają prawdziwego życia. Siedzą non stop w internecie i nic nie robią innego, tylko sprzedają swoją prywatność, swoje dzieci, wszystko. Ona to ma prawdziwe życie. Chodzi do restauracji, na zakupy, do teatru, ma przyjaciół i w ogóle to ona ŻYJE, zamiast spędzać czas bezsensu przy komputerze. Jednocześnie, twierdząc powyższe, to ona właśnie orientowała się we wszystkich blogowych aferkach, podrzucała mi linki do blogów, o których nie miałam zielonego pojęcia, każdy blogowy zgrzyt przeżywała gorzej od samych zainteresowanych, a często dociekania, co autor miał na myśli, dlaczego napisał coś tak, a nie inaczej, zajmowały jej długie popołudnia. Ja wychodziłam na tę złą, bo zazwyczaj broniłam się przed jednoznaczną opinią o kimś, kogo nawet nie znałam, ale ja przecież nie miałam życia. Takiego, jakie ona sobie wymyśliła za jedyne możliwe.

 

Kontakt ze znajomą mi się urwał. Trochę było mi przykro, ale ostatecznie odetchnęłam, bo nie miałam sił tropić wszystkich złych poczynań innych i rozbierać każdego słowa na czynniki pierwsze [nigdy nie lubiłam morfologii na studiach], a czepianie się szczegółów uważam za zasadne jedynie w pracy badawczej, która przyniesie coś więcej niż satysfakcja, że jestem lepsza od innych.

 

Znajomej życzę dużo dobrego, pewnikiem już sama się zorientowała, że czasem wystarczy odpuścić i nie przejmować się rzeczami, które nie wywierają wpływu na nasze życie, a my  sami nie mamy z kolei wpływu na nie, ale za jedną rzecz szczególnie mocno jestem jej wdzięczna. Za pewną uwagę, którą rzuciła, gdy starałam się jej wytłumaczyć, że praktycznie cały czas jestem online, bo nie mam stałego łącza i podłączanie się do internetu zajmuje mi czasem godzinę, więc jak już to zrobię, to komputer chodzi cały dzień. Nawet, jak nie ma mnie w domu, bo czasem wyjeżdżam, pracuję w ogrodzie, chodzę na spacery [!], gdy bawię się z Kosmykiem, gdy gotuję obiad. Co raz podłączone, trudno rozłączyć, więc korzystam, zamiast spędzać kilkadziesiąt minut dziennie na bezsensownym klikaniu "połącz".  A że z reguły nie przejmuję się, co tam ktoś sobie o mnie myśli, nie zastanawiam się, czy ktoś ma czas liczyć ile godzin byłam zalogowana na fejsie [a liczą! niektórzy mają czas zwracać uwagę na takie rzeczy!]. Teraz to już w ogóle będę szła na rekord, bo od kiedy komórka samoistnie mi się wyłącza i kompletnie nie łapie zasięgu, fejs jest jedynym kontaktem z moją mamą, do której mogę szybko napisać "Ej, zadzwoń po karetkę, rodzę!". To taki minusik mieszkania na totalnej wsi... Komputer jest niejako oknem na świat [ale o tym oknie poczytacie sobie w maju :)].

 

I kiedy to wszystko starałam się jej, ona rzuciła:

 

- No tak, ty bez komputera to w ogóle nie będziesz mieć życia...

 

Uwagę zbyłam milczeniem. A kilka miesięcy po tym, moje życie rzekomo legło w gruzach:

 

Rzadko piszę o rzeczach, przez które opadam z sił, ale #czarnaseria, która męczy nas od roku osiągnęła apogeum. Najpierw...

Posted by Matka jest tylko jedna on 10 kwietnia 2015

 

Takie bach. Bez komputera - jedynej opcji zrobienia czegokolwiek w necie, bez komórki, bo siadła niemal równocześnie z laptopem, zostałam odcięta od mojego domniemanego jedynego życia. Wstałam, otrzepałam się z pyłów po laptopie i poszłam z Kosmykiem na dwór. Porządkowaliśmy drewno na opał, skończyliśmy inspekty [tutaj] i jak zwykle podsłuchiwałam turystów:

Idą i komentują. On: Zobacz, jaki ptak wielki!Ona: Ojej, faktycznie spory!On: Widzisz, jak krąży? To jest na bank...

Posted by Joanna Jaskółka on 11 kwietnia 2015

I ogólnie braku specjalnie nie czułam. Owszem, irytowało mnie to, że nie mam jak sprawdzić stanu konta, zapłacić abonamentu, zrobić zakupów [przez internet dojdą czasem szybciej, niż ja w ogóle na nie pojadę] i sprawdzić przepisów na obiad czy tego, jak się sadzi jakąś roślinę, ale syndromu odstawienia nie czułam w ogóle. Blogowanie to już moja praca, więc czułam się nawet jak na niezaplanowanych wakacjach.

Szczerze wam powiem, że kiedy w Warszawie zepsuł mi się laptop, przeżyłam to o wiele gorzej. A pod ręką miałam znajomych, przyjaciół, sklepy, kina i wszystko, co mogłoby mi umilić życie. Tutaj komputer z dostępem do netu to często okno na świat. Jego brak teoretycznie powinien oznaczać zawalenie się całego życia... Dziwne, że ani przez moment nie było mi za ciemno... Może dlatego, że wbrew temu, co wyobrażają sobie inni, można mieć swój świat, w którym komputer jest tylko jednym z wielu okien. Udogodnieniem, takim jak samochód, pralka lub zmywarka. A jego brak wcale nie zaciemnia pokoju, bo zazwyczaj używamy też innych okien i drzwi.

Zazwyczaj... przez cały czas bez komputera zastanawiałam się nad sensem akcji "Wyloguj się do życia". Czy całkowite oderwanie się od internetu jest dobre? Ja swoje podejście do "wirtualnego świata" wypracowałam po długim czasie. Nie wiem, czy to zasługa obeznania z netem, czy po prostu filozofii życiowej [nie przejmuj się tym, co nie rujnuje ci świata], że nie jest on czymś bez czego nie potrafię żyć. Ale myślę sobie, że zamiast odrywać się drastycznie od dostępu do sieci, warto przemyśleć najpierw swoje priorytety. Na czym mi zależy? Co chcsz zrobić? Czego nie lubisz? Czego nigdy nie zaakceptujesz? O czym chcesz czytać? Czym chcsz się przejmować?

A później zacząć to stosować.

A jeśli chodzi o komputer, to kiedy przedstawiłam Chłopu wszystkie moje pomysły na dalsze inwestycje, bo bez laptopa, to ja se zamknę blog i będę miała mnóstwo czasu, to on biedny odpadł po mojej wizji dwudziestometrowego basenu na pobliskim polu. Odpadł i pojechał do sklepu:

Wróciłam ze spaceru z psem, a Chłop zaprowadził mnie do pokoju, pokazał to, co na zdjęciu, i powiedział: - Masz. Kupił...

Posted by Matka jest tylko jedna on 14 kwietnia 2015

Udostępnij wpis

A dla wiejskich [choć nie tylko] matek została też stworzona grupa, na którą serdecznie cię zapraszam TUTAJ
Obserwuj nas też na Instagramie
Możesz też udostępnić wpis i skomentować go na Facebooku
Jestem Asia.
Piszę o tym, jak uciec z miasta i wychowywać dzieci na wsi, z dala od sklepów, ale bliżej siebie.

Naszą historię znajdziesz Tutaj

Ale ona wciąż się pisze, więc zostań ze mną w kontakcie:


    Subscribe
    Powiadom o
    guest
    5 komentarzy
    najstarszy
    najnowszy oceniany
    Inline Feedbacks
    View all comments
    Beata Redzimska
    7 lat temu

    Podoba mi sie stwierdzenie wyloguj sie do zycia. Ale mnie wlasnie blogowanie popchnelo do pelniejszego przezywania zycia. Najpierw zyj, potem pisz. Pozdrawiam serdecznie beata

    MotherDeerest
    7 lat temu

    Ja do Twojego Chłopa mam sympatię za to podejście do życia ;] Nie umiem zrozumieć zapierania się rękami i nogami przed komputerem i internetem. Budzę się, włączam laptopa, a od kiedy jest Ryś, to budzimy się, przebieramy się, jemy śniadanie, włączamy laptopa. Tu mam materiał do lekkiego czytania na tematy, które mnie faktycznie interesują, przyjaciół, od których na razie jestem daleko, dawkę newsów samodzielnie przeze mnie wybranych i odfiltrowanych. Dlaczego mam być skazana na potok słów o niczym z telewizji? Dlaczego mam przebywać wśród ludzi, którzy mnie stresują, denerwują i przeszkadzają? Nie ma się czego bać, całe życie przestawiło się na model sieci, tak przynajmniej ja to odczuwam ;] i jak najbardziej mam czas zrobić w domu to, co powinnam, bawić się z dzieckiem, wyjść z dzieckiem, nakarmić dziecko...

    Jaskółko, Ty zawsze sobie znajdziesz coś do roboty, ja z kolei lubię w wolnej chwili bachnąć się z laptopem na łóżku i grać w Pillars of Eternity ;] pozdrawiam!

    ewa
    ewa
    7 lat temu

    Życie jest inspiracją dla bloga, raczej odwrotnie nie jest. Twoja koleżanka trochę się chyba pogubiła i zamiast żyć swoim życiem przeżywała życie jakiegoś blogera. Jeśli chodzi o internet to teraz dla mnie codzienne minimum to fb, mój blog i ulubione blogi oraz poczta onetu. I tak w sumie funkcjonuję od momentu przyjścia potomka na świat, na więcej szkoda mi czasu...

    Mama z prądem i pod prąd
    Mama z prądem i pod prąd
    7 lat temu

    Ja odłączam się od internetu kiedy jestem na wakacjach i w Polsce i co mnie zaskakuje, potrafię zupełnie dobrze funkcjonować, bez "syndromu odstawienia", co mnie cieszy. W tej chwili też już prawie nie oglądam telewizji, pomimo, że cenię bardzo telewizję angielska, w szczególności BBC. A Chłopa to ozloć, bo dobrego chłopa masz...
    Teraz takie życie, które internetem i wirtualnoscia stoi...

    Illumineuse
    7 lat temu

    Brawo Chłopie, wybrałeś świetny sprzęt. Moim zdaniem najlepszy blogerski laptop! Mam już prawie całą Applowską kolekcję, za pierwszą wypłatę (albo pierwszych siedem wypłat) kupię Macbooka, żeby mógł ze mną podróżować po Francuskich knajpach <3
    Bez komputera nie jest źle, ale z komputerem jest znacznie lepiej 😉 Szczególnie jak się jest blogerę. Wiadomo, że trzeba to wypośrodkować, bo żeby sprzedawać (sic!) prywatność, trzeba ją najpierw wyprodukować. 😉
    Pozdrawiam!

    22 marca 2023
    15 zabaw, którymi zajmiesz dzieci, kiedy kolejny raz zostają w domu z powodu choroby [nie na dworze]!]

    Moja buńczuczna mina - gdy odpowiadałam  na pytanie ludzi obserwujących moje brykające w październiku w jeziorze dzieci, czy nie boję się, że zachoruję - zbledła. Już nie jestem taka pewna, czy aby nie zachorują. Po pandemii zdrowie każdego z nas zaczęło szwankować. Coraz częściej łapią nas infekcje, szczególnie gardła, a długie przesiadywanie w domu sprawiło, […]

    20 marca 2023
    Chodź ze mną do łóżka, czyli jak sprawuje się półkotapczan Lenart po roku używania?

    Rok temu, dokładnie w marcu, przyjechała do mnie ekipa Lenart, żeby zamontować mi w pokoju półkotapczan. Po raz pierwszy od wielu lat miałam mieć własną sypialnię i... trochę się tego bałam. Tym bardziej że wskoczyłam na nieznane wody - zamiast klasycznego łóżka - wybrałam półkotapczan. Mebel, który pamiętałam z czasów dzieciństwa z pokoju koleżanki, u […]

    18 marca 2023
    Rozgryzam "Rozgryzione", czyli jak karmić, żeby nie przekarmić lub nie zagłodzić

    "To, jak bardzo wmuszam mojemu dziecku jedzenie, może mieć gorszy efekt niż pozawalanie dziecku na wszystko" - usłyszałam od autorek książki "Rozgryzione'' Zuzanny Wędołowskiej i Marty Kostki. Książka ta zwaliła mi z serca kawał poczucia winy za to, że "źle karmię moje dziecko". Książka pokazała mi, że nie muszę karmić idealnie, żeby karmić dobrze. O […]

    16 lutego 2023
    Bezsenność - co zrobić, żeby zasnąć, kiedy nie możesz spać?

    Przez dwa lata mój sen był dziwaczny. Stany lękowe, leki, depresja, stres, to wszystko sprawiło, że spałam dziwacznie. Budziłam się wyspana o 3 w nocy, kładłam się o 8, wstawałam o 11, potem przerwa, żeby odebrać dzieci i znów drzemka na godzinę o 16. Cały mój wolny czas kombinowałam, kiedy mogłabym odespać nieprzespaną noc. Kiedy […]

    7 lutego 2023
    Sama kupię sobie kwiaty, czyli o piosenkach zemsty luźne przemyślenia

    - Mamo, czemu wciąż śpiewasz tę piosenkę, przecież wiesz dobrze, ze możesz sobie sama kupić kwiaty, a nawet je zasiać!    Tak mi powiedział syn, gdy po raz setny przesłuchiwałam najnowszą piosenkę Miley Cyrus “Flowers”. A przesłuchiwałam ją nie dlatego, że Miley swymi kwiatami odkryła dla mnie Amerykę, ja już to znałam, ale dlatego, że […]

    3 lutego 2023
    I tak to się żyje na tej wsi...

    Miesiąc urlopu to sporo, ale jak bardzo mi to było potrzebne wie każdy, kto pracuje praktycznie bez przerwy. Niestety, ale często tak właśnie wygląda praca w social mediach - nawet kiedy odpoczywasz, zerkasz w komórkę, bo a nuż, coś się pojawi, co można skomentować, ktoś się pokłóci na grupie, ktoś napisze obrażony, że został zablokowany […]

    Obserwuj nas na Instagramie

    instagramfacebook-official