Bezpieczeństwo dziecka nad jeziorem

Joanna Jaskółka
19 października 2014

Udostępnij wpis

 

Zgroza, zmieszanie i ogólnopolska nagonka dopadła ostatnio moich czytelników, kiedy to nierozważnie, acz któryś raz z rzędu, pokazałam Kosmyka radośnie spędzającego czas na pomoście. Co prawda, w komentarzach był spokój, ale ileż wiadomości dostałam na temat mojej nieodpowiedzialności, rozpasania i ogólnie tego, jak bardzo złą matką jestem, bo... puszczam dziecko na pomost. I nie trzymam go, podczas tego spaceru, jak psa na smyczy...

 

Chodzi o kilka zdjęć, które pokazałam w tekście "Co było we wrześniu". Podobno krew wam zamarła, serce stanęło, wątroba się cofnęła, a nerki przestały pracować. Bo moje dziecko stało na pomoście.

W sumie... doskonale was rozumiem. Mi też czasami serce staje, kiedy widzę wasze dzieci biegające po... chodniku. Chodniku, który graniczy z ulicą. Albo nawet po ulicy. Albo w jej pobliżu. Tak, jak wy tłumaczyliście mi, że to przecież sekunda i Kosmyk może wpaść do wody albo... wskoczyć do niej, tak jak mogłabym tłumaczyć wam, że to sekunda i wasze dziecko może wbiec pod samochód albo pod rower.

Prawda?

 

No bo może. Dziecko na chodniku może nagle wbiec na ulicę, dziecko na rowerku może zwiać rodzicowi prosto pod koła samochodu, dziecko na pomoście może stracić kompletnie panowanie nad sobą i wskoczyć do przeraźliwie zimnego jeziora...

Jest taka możliwość, nie możemy jej ignorować... Tylko że...

 

No właśnie. Wasze dzieci zapewne zdają sobie sprawę, jakie niebezpieczeństwa czekają na nie na drodze. Z pewnością wyczuliliście w nich ostrożność w pewnych sytuacjach i powtarzacie swoje słowa jak mantrę. Wychowały się przecież w mieście [przepraszam, wiejscy rodzice, to głównie miastowi mieli serce w żołądku, więc do nich kieruję swe słowa], wiedzą doskonale, co to pociąg, tramwaj, taksówka i ścieżka rowerowa. Wszystko to znają od urodzenia, ciągle w tym otoczeniu przebywają, więc... czasami nawet nie musicie przypominać o byciu ostrożnym. Ale i tak przypominacie. Na wszelki wypadek.

Myślicie że ja tego nie robię? A Kosmyk do tego jest na tyle głupi, że nie rozumie, że pod pomostem całe jego życie płynie woda?

Na ulicy, na chodniku w dziecko może wjechać samochód, rower, skuter, motor. Nawet pijak może się na dziecko przewrócić. Wszystko się może stać na drodze i zawsze mnie zadziwia, jak wy żyjecie? Jak bardzo musicie być całe życie zestresowani, skoro dziecko na pomoście - na pomoście, na którym stawiało swe pierwsze kroki, na pomoście, który zna jak własną kieszeń i doskonale wie, jak należy po nim chodzić, biegać i że absolutnie nie wolno skakać, na pomoście, z którego w wakacje spadł tyle razy do [dość płytkiej, na kilkanaście centymetrów] wody i raczej zdaje sobie sprawę, że nieostrożność grozi ponowną kąpielą i [o zgrozo, bo Kosmyk tego nie znosi] zmoczeniem loków, wreszcie dziecko na pomoście, na którym nic w nie wjedzie, nic go nie przewróci, ewentualnie wpadnie na mało rozgarniętą  kaczkę - że dziecko na tym pomoście budzi wasze przerażenie niemalże jakbym zostawiła go na noc w Mordorze i to bez kanapek. I hobbita.

 

Serio. Nie kumam.

 

Zupełnie przeciwnie od Kosmyka, który ma prawie trzy lata i całkiem duży rozumek i kiedy wchodzi na pomost i mówi "O, dziś jest ślisko, muszę uważać", to ja naprawdę nie mam nic już nic do dodania.

 

Na drodze, na chodniku, może stać się wszystko. Co się może stać na pomoście? Dziecko jedynie, jeśli jest mało rozgarnięte akurat tego dnia, może wpaść do wody. Ale jego matka jeszcze nie zagrzybiała i umie za dzieckiem wskoczyć, a biorąc pod uwagę to, że do domu mamy całe 200 metrów, to po drodze najwyżej nabawimy się oboje kataru. Z tego co wiem, od tego jeszcze nikt nie umarł.

 

 

bezpieczenstwo dziecka nad jeziorem, nad woda, dziecko nad woda, jak sie zachowac, dziecko na pomoscie,

 

bezpieczenstwo dziecka nad jeziorem, nad woda, dziecko nad woda, jak sie zachowac, dziecko na pomoscie,

 

bezpieczenstwo dziecka nad jeziorem, nad woda, dziecko nad woda, jak sie zachowac, dziecko na pomoscie,

bezpieczenstwo dziecka nad jeziorem, nad woda, dziecko nad woda, jak sie zachowac, dziecko na pomoscie,
bezpieczenstwo dziecka nad jeziorem, nad woda, dziecko nad woda, jak sie zachowac, dziecko na pomoscie,
bezpieczenstwo dziecka nad jeziorem, nad woda, dziecko nad woda, jak sie zachowac, dziecko na pomoscie,

 

Buty i bluzka: H&M
Spodnie: Next
Chustka: Medicine
Plecak: SkipHop
bezpieczenstwo dziecka nad jeziorem, nad woda, dziecko nad woda, jak sie zachowac, dziecko na pomoscie,

 

 

bezpieczenstwo dziecka nad jeziorem, nad woda, dziecko nad woda, jak sie zachowac, dziecko na pomoscie,

Wiecie, co jest najgorsze? Demonizowanie wody. Tłumaczenie dziecku, że woda jest niebezpieczna sama w sobie. To jest podobnie jak w "Zabawie z prądem" [w ogóle to możecie wejść w ten tekst i wziąć udział w konkursie!]. To nie prąd jest niebezpieczny, tylko nieodpowiednie go użytkowanie, niewłaściwe się z nim obchodzenie grozi wypadkiem. To nie woda i pomosty są niebezpieczne, ale niedocenienie ich siły, potęgi i możliwości.

 

Moje dziecko doskonale wie, jak się na pomostach i wobec wody zachować. Prawie całe swoje życie mieszka nad jeziorem, biega po tych pomostach i byłabym idiotką, gdybym odpowiednio go na te okoliczności nie przygotowała. Moje dziecko poza tym zdaje sobie sprawę, że jeśli nie ma mnie w zasięgu wzroku, obowiązuje kategoryczny zakaz wchodzenia na pomosty i zbliżanie się do wody. A poza tym, jak już mówiłam, czasem nie zdążę powiedzieć "Uważaj", a on już sam mnie ostrzega, że dziś pomosty są wyjątkowo śliskie.

 

To nie mój problem, że wy się boicie o bezpieczeństwo mojego dziecka. To wasza odpowiedzialność, żebyście wy nie bali się o swoje dzieci w podobnej sytuacji.

 

 

Udostępnij wpis

A dla wiejskich [choć nie tylko] matek została też stworzona grupa, na którą serdecznie cię zapraszam TUTAJ
Obserwuj nas też na Instagramie
Możesz też udostępnić wpis i skomentować go na Facebooku
13 listopada 2019
Poszłam z dzieckiem do teatru i świat nam się zawalił [recenzja "Dzieci z Bullerbyn"].

Nie spodziewałam się tego. No, nie spodziewałam. Syn już był wcześniej w teatrze - zwykłym i lalkowym z przedszkolem. Podobało mu się średnio, głównie dlatego, że jest nadruchliwcem i ciężko mu było te dwa, trzy lata temu wysiedzieć. No, ale - myślałam sobie. Teraz jest już starszy. Wytrzyma.  

6 listopada 2019
Dlaczego nie musimy wychowywać geniuszy, ale wciąż możemy rozmawiać o fizyce kwantowej?

Jestem totalną nogą z fizyki i chemii. Wstyd powiedzieć, że często nawet ośmielam się powiedzieć, że jakieś kosmetyki mają w sobie chemiczne środki, mimo że wiem od lat, że wszystko jest chemią tak naprawdę, nawet to koszmarne H2O. Więc z przerażeniem oczekuję kolejnych lat edukacji mojego syna i tego momentu, w którym on zada mi […]

5 listopada 2019
Kiedy wszystko się wali i myślisz, że nad niczym nie panujesz

Na początku tego roku spadła na nas informacja, której się domyślaliśmy, która zawsze gdzieś tam z tyłu się plątała, ale która dopiero wtedy zyskała całkowite potwierdzenie. Byłam w trakcie otwierania sklepu na blogu, w trakcie planowania kampanii, w trakcie pisania książki, a kolejne potwierdzenia tego, że jest jak jest, sprawiały, że miałam ochotę położyć się […]

21 października 2019
Kubeczek menstruacyjny - byłam pierwsza w kolejce do wyśmiewania tego pomysłu

kubeczek menstruacyjny Wymysły eko wariatek - myślałam sobie, kiedy pierwszy raz na jakimś amerykańskim blogu przeczytałam o kubeczku menstruacyjnym. Serio? - dziwiłam się, kiedy widziałam, że kolejne osoby się nim zachwycają. Aż wreszcie pomyślałam - dobra, trzeba to sprawdzić, żeby wiedzieć na pewno, że to do kitu. I sprawdziłam. kubeczek menstruacy

17 października 2019
Ile czteroosobowa rodzina wydaje na jedzenie?

O ile planowanie posiłków lubię i daje mi to poczucie bezpieczeństwa, tak w wakacje przestałam to robić w ogóle i żyłam z dnia na dzień. Dzieci co i rusz gdzieś wyjeżdżały, my testowaliśmy mazurskie knajpy, które, żeby nie skłamać, najlepiej karmią właśnie w okresie wakacyjnym, bo w zimowym karmić nie ma kogo i  tak przebimbaliśmy […]

15 października 2019
Nasz permakulturowy ogród - jak powstał, jak go zaplanowałam, na czym polega?

Usłyszałam o tym na mojej grupie. Jak to, nie trzeba podlewać? Pielić? Samo rośnie? Nie wierzyłam. I nie uwierzyłabym, gdybym nie zaczęła drążyć w celu udowodnienia sobie samej, jakie to głupie. I wsiąkłam. I wcale nie przekonało mnie to, że wszyscy podkreślają, jak mało przy tym roboty - przekonała mnie ekologia.  

Obserwuj nas na Instagramie

instagramfacebook-official