Jak wyprowadzić dziecko z histerii?

Joanna Jaskółka
14 lipca 2015

Udostępnij wpis

Zdradzę wam sekret, którego część z was się domyślała. W marcu Kosmyk miał ciężki okres. Każde, nawet najdrobniejsze niepowodzenie, traktował jako zawalenie się świata, które trzeba było uhonorować histerycznym kilkugodzinnym [naprawdę kilkugodzinnym] wrzaskiem. Każde moje "nie" również. Doszło do tego, że histeria czasami zaczynała się rano, a kończyła późnym wieczorem. Racjonalne argumenty typu "Kochanie, nie możesz obciąć sobie ręki nożem, bo będzie trudno ci żyć z jedną ręką" albo "Proszę, nie bij chłopczyka" kończyły się histerią, waleniem głową w podłogę do krwi i wrzaskiem. Jego mała główka nie przyjmowała odmowy i w pewnym momencie myślałam, że się poddam, a co tam, rób, co chcesz, bij dzieci, bij siebie, bij mnie, nieważne, byleby był spokój, bo przecież jestem w ciąży, nie mam siły na nerwy.

 

Ale...

 

Właśnie myśl o ciąży dodała mi sił. Byłam sama, chłop na poligonie, a ja wiedziałam, że jeśli teraz odpuszczę, to już nigdy nie będę miała szans/czasu/siły na naprawienie błędów.

 

Spokój, spokój, z myślą o dziecku. Wsparcie, chronienie przed zadawaniem sobie bólu, konsekwencja, kilkugodzinne tłumaczenie, nocne rozmowy, znów spokój, ćwiczenia SI, tłumaczenie, spokój, konsekwencja, miłość, tulanie, tłumaczenie, znów ćwiczenia, książeczki, wsparcie, spokój, nawet gdy przede mną rozgrywa się szaleńczy taniec wściekłego, wbijającego sobie długopis w rękę z szału, dziecka.

 

Nie wiem, jak dałam radę, doprawdy nie wiem, w jaki sposób zebrałam w sobie siły, żeby przekazać je dziecku. Blog podumarł, wszystkie moje plany na marzec i kwiecień szlag trafił, kwiatki uschły, koty wychudły, ja sama w siódmym miesiącu ciąży schudłam kilogram, całkowicie poświęcając się wyprowadzeniu dziecka z trudnego okresu. Nie miałam pewności, czy moje konsekwentne działanie przyniesie jakieś rozwiązanie. Miałam przynajmniej kilkanaście zwątpień, czy to wszystko da jakieś efekty. Kilkadziesiąt myśli, że może to tylko rozwrzeszczany bachor, któremu najlepiej dać w dupę i zostawić, żeby się uspokoił. Ale patrzyłam na tę jego loczkowaną głowę, na te jego mądre, chociaż zapłakane oczy, i wiedziałam, że on jest wart mojego poświęcenia. Że warto się przemęczyć, dla tego mądrego chłopca, żeby później mógł czerpać ze swojej mądrości i umiał sobie radzić z najgorszymi emocjami. A wczoraj [wczoraj!] spiłam śmietankę sukcesu. Podczas zabawy z kolegą zauważyłam, że Kosmyk zabiera mu zabawkę [wbrew woli chłopca, który był słabszy i nie umiał się oprzeć Kosmykowi]. Poprosiłam synka na stronę [jeszcze miesiąc temu takie poproszenie skończyłoby się wrzaskiem] i powiedziałam:

 

- Synku, co robiłeś koledze?

- Ja chcę jego zabawkę!

- A kolega chce ci dać zabawkę?

- Nie! Nie chce!

- To po co mu na siłę zabierasz? Nie znajdziesz sobie innej zabawki?

- Hm.. no dobra znajdę!

 

- A co powiesz koledze?

I w tym momencie mój syn robi coś, czego się nie spodziewałam... podchodzi do kolegi i mówi:

 

- Przepraszam, że zabierałem zabawkę. Nie gniewaj się! Znajdę sobie inną!

...

Warto było. Warto było. Spokój, cierpliwość, miłość, konsekwencja i wsparcie. Warto było.

 

Udostępnij wpis

A dla wiejskich [choć nie tylko] matek została też stworzona grupa, na którą serdecznie cię zapraszam TUTAJ
Obserwuj nas też na Instagramie
Możesz też udostępnić wpis i skomentować go na Facebooku
Jestem Asia.
Piszę o tym, jak uciec z miasta i wychowywać dzieci na wsi, z dala od sklepów, ale bliżej siebie.

Naszą historię znajdziesz Tutaj

Ale ona wciąż się pisze, więc zostań ze mną w kontakcie:


    Subscribe
    Powiadom o
    guest
    16 komentarzy
    najstarszy
    najnowszy oceniany
    Inline Feedbacks
    View all comments
    TANIE WYCHOWANIE
    7 lat temu

    Moja córeczka od miesiąca zachowuje się właśnie w taki sposób, wpada w histerię na każdym kroku, rzuca się na podłogę, krzyczy tak, jakbym ją obdzierała ze skóry. Nie chce żebym ją wtedy przytulała, żebym do niej dochodziła, jak staram się być przy niej jest jeszcze gorzej. Ostatnio zaczęłam stosować metodę wyjścia do innego pokoju i tylko co jakiś czas zaglądam czy nie robi sobie krzywdy. Potrafi tak wrzeszczeć 1,5 godziny, ale jak się już uspokoi sama przychodzi się przytulić. Nie wiem czy to dobra metoda, może czuje się wtedy porzucona, ale nic innego nie działa :(.

    Joanna Jaskółka
    Reply to  TANIE WYCHOWANIE
    7 lat temu

    Ja [jak już pierwszy szok minął, bo dziecko w histerii jest w szoku ogromnym] powtarzałam, że rozumiem złość, że jestem cały czas tutaj [siedziałam z nim non stop], że rozumiem, że nie chce się przytulić, ale jestem tutaj, mogę pomóc i takie tam. Zdarzało się, że jak się uspokoił, to znów chciał robić coś, na co mu nie pozwalałam i histeria zaczynała się od nowa... Czasem byłam tak wymęczona, że wychodziłam do drugiego pokoju, żeby ochłonąć...

    Matka Debiutująca
    7 lat temu

    Mocno cię podziwiam, naprawdę. Choć myślę że ten post nie oddaje nawet dziesiątej części tych emocji i trudów przez które przechodziliście aby osiągnąć wczorajszy efekt. Oby zaprocentowało na dobre. U nas nastąpił nawrót wrzasków i histerii ale to z innego powodu - panna na wakacyjną przerwę od placówek i dopiero teraz na dobre widzi ile mniej czasu mogę jej poświęcić w związku z jej młodszą siostrą. Nie jest łatwo.

    Joanna Jaskółka
    Reply to  Matka Debiutująca
    7 lat temu

    Dzięki! Już się przygotowuję na nawrót, gdy Kosma zacznie chodzić do przedszkola, a potem będzie miał ferie... 😀

    esophie
    esophie
    7 lat temu

    poradziłaś sobie pierwsza klasa, mnie czeka bunt nastolatki i tego się boję ....

    Asia Bee
    Asia Bee
    7 lat temu

    ja dziś sobie nie poradziłam...wrzeszczłam sobie, on sobie, dopiero po 20 minutach dantejskich scen przytuliłam, ukoiłam, wciąż jęczał, ale w końcu się uspokoił i zasnął...a ja mam wyrzuty sumienia 🙁 straszliwe

    Karolina Pietrowiak
    Karolina Pietrowiak
    7 lat temu

    Szacunek. Wszystko przede mna. A znajac mnie i to ze latwo wyprowadzic mnie z rownowagi to bedzie ciezko.

    sowa strychowa
    7 lat temu

    a ja myślałam że mój maluch z jego półgodzinnymi napadami histerii to szczyt. U nas jedyną radą było odejść, dać spokój, pozwolić żeby się wywrzeszczał. Na szczęście nie zagrażał samemu sobie.

    dzieciakiija
    7 lat temu

    Dziękuje Ci za ten wpis. Myślałam, że tylko u mnie tak się dzieje.

    Renia Hanolajnen
    7 lat temu

    Szacun, szacun, szacun! Mój Synek jest w podobnym wieku, okres histerii raczej za nami - reagowałam podobnie jak Ty, ale jego histeria nie była tak intensywna i długotrwała (kończyła się po ok. 20 minutach i wtedy wydawało mi się, że to długo, o ja nieświadoma ;)). Dlatego jeszcze raz: szacun, szacun, szacun i oby tak dalej! :*

    Matylda Jasmin
    Matylda Jasmin
    7 lat temu

    Wiesz, jak czytałam Twoje posty Joanno, zastanawiałam się zawsze skąd w Tobie tyle siły. Bestia jest dość intensywnie reagująca, a do dwóch lat, sama wiesz, jak jest z high needs baby (to tylko etykieta i rzadko jej używam, bo moim zdaniem to nie do końca tak.) W każdym razie (to chyba nie po polsku teraz) ten wpis dał mi sygnał,że robię dobrze, gdy histeria się pojawia. Nauczyłam się już nie słuchać rad z otoczenia w stylu: na dupę by dostał i by przeszło, wypłacze się, etc. Jednak tracę ,t racę czasem cierpliwość. I zadziwiająco nie podczas ataku histerii - i chyba tylko dlatego,że nie trwała nigdy dłużej niż 2h, a wtedy, gdy ze złości lub z emocji zbyt wielu, mnie tłuc próbuje. Niby na oślep a zawsze trafia;-))) Przetrwałam gryzienie, szczypanie ale tłuczenie mnie dobija. Czasem, przyznaję huknę - co wiem,że nic nie zmienia tylko spiralę nakręca. Stawianie do kąta, karne jeżyki - to nie dla mnie. Są takie dni, gdy myślę,że znów mam tłumaczyć, to krew mnie zalewa. Sukcesem niewątpliwie jest, że od dwóch miesięcy, trzyletnia niemal Bestia, przesypia całe noce. A mi się ulało.... Oj... Dziękuję Tobie za ten wpis Joanno i Chłopu,że seksi chwil opis na to poświęcił;-).

    Anna Kolenkiewicz
    Anna Kolenkiewicz
    7 lat temu

    Jeju podziwiam w pełni! Tym bardziej, że takie problemy są często w rodzinach zamiatane pod dywan, nikt nie lubi wspominać, że dziecko nie zawsze jest błękitnym aniołkiem. Wielki szacunek za wytrwałość, trudną do wyobrażenia. Myślę, a nawet jestem pewna, że w przyszłości Kosmyk bardzo doceni tę całą pracę i wysiłek bo takie wsparcie pamięta się zawsze!

    MatkaTylkoJedna
    MatkaTylkoJedna
    Reply to  Anna Kolenkiewicz
    7 lat temu

    Mam nadzieję 🙂 A nawet nie, nie mam nadziei - mam nadzieję,że nie będzie pamiętał, jak strasznie niektóre rzeczy przeżywał i będzie normalnie funkcjonował 🙂

    kuszak
    kuszak
    7 lat temu

    Szacun matka, szacun.

    Ela
    Ela
    7 lat temu

    Potrzebowałam tego dzisiaj bardzo. Po nie pierwszej nocy z wrzaskami dziecka i nie pierwszym dniu. Bo już miałam wątpliwości czy nadal iść tą drogą. Dzięki:-)

    caryca imperatorka mjos
    caryca imperatorka mjos
    7 lat temu

    czasami mam wrażenie, że rodzina mi paczki będzie słała do aresztu
    co mnie najbardziej w....wia?-głupie komentarze (kiedy ja próbuję być oazą
    spokoju): "w dupę i przestanie", "ona jest niekarna-trza ją utemperować", "zrób z nią coś"
    pozdrawiam 🙂

    14 listopada 2022
    O chłopcu, który przestał biegać

      Biegł przez las na bosaka. Nie widział swoich stóp uderzających miarowo o ziemię, nie czuł muskających jego skórę traw, których dywan rozdzielał dwa pasma rozjeżdżonej leśnej drogi. Było ciepło, to w końcu początek wakacji. Był w spodenkach i koszulce, przygotowany na wyjście nad rzekę, ale nie zdążył nad tę rzekę iść. Teraz musiał zdążyć, […]

    3 listopada 2022
    Jak fajnie ubrać siebie i dzieci, nie wydając na to majątku?

    Kiedy to piszę, mam do spakowania dwie paczki ciuchów, które jeszcze dziś pójdą w świat. Planuję kupić sobie i chłopcom nowe kurtki zimowe i nie chcę wydać na nie grosza z pieniędzy odłożonych na życie. Jak to zrobię? Wykorzystując idealnie to, co mam.  Od lat udaje mi się fajnie ubrać siebie i dzieci, nie wydając […]

    31 października 2022
    Chcesz mieć kury? Ja chciałam i mam [krótki poradnik, jak założyć kurnik]

    Jednym z największych pragnień albo przynajmniej pomysłów do rozważenia każdego mieszczucha przeprowadzającego się na wieś jest to, żeby mieć kury. Ja co prawda ze wsi wyszłam do miasta, a potem wróciłam, ale moja wieś to było turystyczne zagłębie, które krowę widziało w moim wczesnym dzieciństwie. Potem już tylko kajaki i pokoje do wynajęcia. Zaczynałam od […]

    13 października 2022
    Czy warto było zakupić pralko-suszarkę HAIER - fakty i mity po pół roku używania

    W wakacje często rozwieszałam ubrania na dworze. Kiedy tylko widzieliście je w tle, wysyłaliście mi masę dobrych rad, by zainwestować w suszarkę bębnową. Czytając je, uśmiechałam się pod nosem, bo ja przecież już mam pralko-suszarkę, z której jestem szalenie zadowolona! Na dworze po prostu dosuszam rzeczy znad jeziora lub te, które nie zmieściły się w […]

    4 października 2022
    Meltdown, shutdown, ASD i inne dziwne słowa w spektrum autyzmu [część 1]

    Kiedy opowiadam o byciu w spektrum na moich relacjach facebookowych i instagramowych, często używam określeń, które dla mnie są już od lat oczywiste, ale dla moich odbiorców są całkowitą zagadką. Postanowiłam więc troszeczkę rozjaśnić chociażby część określeń, takich jak meltdown, shoutdown czy inne. Znasz już te określenia?     Postanowiłam zrobić mały cykl o spektrum, […]

    5 sierpnia 2022
    Łódź i Druskienniki - nasze budżetowe wakacje i wspaniała lekcja oszczędzania dla dzieci.

      Kiedy kończył się rok szkolny, ostatnią rzeczą, jaką chciałam, to gdziekolwiek z dziećmi wyjeżdżać. Czułam, że nie podołam ani finansowo, ani psychicznie. Jednak przyjazd mojej koleżanki z Norwegii i jej energia do działania sprawiły, że usiadłam i zaczęłam liczyć. Nasze  budżetowe wyjazdy zaplanowałyśmy w ciągu dwóch dni.  

    Obserwuj nas na Instagramie

    instagramfacebook-official