Kiedy dzieci nie chcą się bawić z twoim dzieckiem na placu zabaw, a ty jesteś matką i nie możesz tego znieść

Joanna Jaskółka
17 czerwca 2018

Udostępnij wpis

dzieci nie chcą się bawić

Pamiętam ten moment, kiedy syn miał trzy lata i akurat trwało epicentrum jego krzykliwości, ruchliwości i emocjonalności, co skutkowało tym, że bardzo lubił wszystkie dzieci, ale nie wszystkie dzieci lubiły jego. Na szczęście, w okresie zimowym dzieci na Mazurach było jak na lekarstwo, a w okresie letnim - była spora rotacja. Ale trafiła się raz grupka starszych dzieci, która, wbrew zabiegom mojego syna, nie tyle nie chciała się z nim bawić, co wręcz się z niego śmiała. Kiedy pierwszy raz usłyszałam kpinę z ust pięciolatka skierowaną w mojego syna... no cóż. Zaczęłam szukać siekiery.

 

 

Nie ma dnia, żeby ktoś nie zapytał, nie wysłał wiadomości lub nie pożalił się na to, że dzieci nie chcą się bawić z jego dzieckiem. I co wtedy robić, jak je ukarać, jak je zmusić, żeby lubiły nasze dziecko? Przecież mojego synka nie da się nie lubić!  - sama tak myślałam wówczas, gdy banda pięcio i sześciolatków wabiła mojego syna do siebie, a potem ze śmiechem uciekała. A on gonił ich na swoich małych, pulchnych nóżkach i krzyczał, żeby "pocekali".

 

Każdej matce taki widok rozrywa serce.

 

DLACZEGO DZIECI NIE CHCĄ SIĘ BAWIĆ Z TWOIM DZIECKIEM?

 

  • Bo dziecko jest młodsze.
  • Bo ma inną płeć [oj, wciąż silny nawyk gender, którym rodzice raczą swoje dzieci,  mój osobisty syn, po dwóch latach w przedszkolu, powiedział mi, że z dziewczynami się nie bawi. Na szczęście spotkał na swojej drodze takie pannice, które pokazały mu, że z dziewczynami bawi się super].
  • Bo właśnie się bawią i są w środku czegoś, więc dołączenie nowej osoby do zabawy, w której każdy ma swoje miejsce jest powyżej ich możliwości.
  • Bo się wstydzą nowych osób.
  • Bo są ludźmi. I mają swoje preferencje i swoich ulubionych kolegów. Ba! Czasem nawet nie chcą poznać nowego kolegi, przez co tracą oczywistą szansę na zaprzyjaźnienie się z wartościową osobą, jaką jest z pewnością twoje dziecko. No i? To ich strata. Nie wasza. Oni nie chcą i tyle. Mają prawo. Tak jak twoje dziecko ma prawo wybierać, z kim chce się bawić. Jeśli wybrało źle...  no cóż, o tym za chwilę.

 

W każdym razie dzieci to dzieci. Siłą ich nie zmusisz. A jeśli zmusisz, to niemiłe konsekwencje poniesie twoje dziecko, bo będzie tym "wciśniętym" do grupy bez ogólnej aprobaty.

 

CO ROBIĆ, KIEDY DZIECI NIE CHCĄ SIĘ BAWIĆ Z TWOIM DZIECKIEM?

 

W sumie nic. Ale to "nic" to pułapka. Żeby ją zrozumieć w pełni, musisz koniecznie przeczytać tekst o tym, jak pocieszyć.  Zaspoileruję trochę: wysłuchaj, jeśli twojemu dziecku jest przykro, zaakceptuj uczucia lub pomóż je nazwać, porozmawiajcie o nich [a ty nie oceniaj, tylko daj się wygadać - smutek trzeba z siebie wyrzucić] i po prostu zajmijcie się sobą. Jest mnóstwo rzeczy, które można robić we dwójkę lub samemu, a jeśli widok bawiących się dzieci sprawia wam przykrość, to... idźcie gdzie indziej.

 

KIEDY DZIECI NIE CHCĄ SIĘ BAWIĆ Z TWOIM DZIECKIEM... TO W SUMIE DOBRZE 🙂

 

Moment, w którym orientujesz się, że dziecko jest odrzucone przez kogoś, jest bardzo przykry, ja wiem. Na szczęście nie wszystko, co złe, jest złe na stałe. Dziecko, z którym ktoś nie chce się bawić i zdane jest trochę samo na siebie, ma szansę rozwijać wyobraźnię, kreatywność, uczy koncentracji i zmusza do podejmowania samodzielnych decyzji bez oglądania się na innych. Jasne, pozytywów wspólnej zabawy z dziećmi też jest mnóstwo, ale samotna zabawa wcale nie jest taka zła. Dziecko przygląda się sobie, obserwuje, jest bardziej uważne, pomysłowe i równie samodzielne, co dzieci bawiące się w grupie. Co więcej - o wiele rzadziej się nudzi, bo nie liczy na kolegów, którzy podrzucą mu pomysł, tylko sam kombinuje, czym by się zająć.

 

JA - SAMOTNE DZIECKO Z LASU

 

Wychowałam się na wsi, która wyłącznie w sezonie rozbrzmiewała gwarem turystów. Z dziećmi spotykałam się rzadko, dopiero w wieku sześciu lat poszłam do przedszkola, a moja mama nie miała ani telewizora z bajkami 24h, ani komórek, żebym się zajęła. Nigdy nie miałam problemu ani z nawiązywaniem znajomości, ani z brakiem przyjaciół, nie byłam odludkiem, ale bardzo ceniłam swój samotny czas. Nauczyłam się, że nie muszę na siłę szukać kolegów i mogę decydować bez ich wsparcia. Słowem - bardzo dużo mi dała ta moja samotność jako dziecko. Nie ulegałam wpływom znajomych i przyjaciół - i choć z fascynacją się niektórymi trendami przypatrywałam i w nich uczestniczyłam, koniec końców sama decydowałam, czy chcę być ich częścią czy nie.  Może moja samotność nie była tą samotnością wynikającą z odrzucenia [choć kilka razy się zdarzyło], to koniec końców, stała się moją najmocniejszą stroną, bo zamiast kolegów, słuchałam siebie.

 

Spoglądam czasem na moich synów. Starszak, kiedyś odrzucony, z sympatią i przyjacielsko wita każdą nowo poznaną osobę. Młodszego czasem jeszcze poniosą emocje, ale dla dzieci jest czuły i każde z nich wita z radością. Czasem ich chęci nie są przyjmowane. Koledzy są nieśmiali albo nie mają ochoty się bawić, co też trzeba szanować. Smutek, który się pojawia w takich chwilach, przegania przytulenie mamy albo taty. A potem jest znów zabawa. Samotna lub z bratem. Tak samo wartościowa, jak ta z kolegami. Tylko inna.

 

 


Koniecznie [KONIECZNIE!] zainstaluj sobie aplikację, dzięki której w każdym momencie będziesz mógł sprawdzić, co nowego na blogu!  Tu wersja na Android, a tu na IOS.    Możesz też udostępnić wpis i skomentować go na facebooku [jeśli chcesz widzieć, co tam piszę],  zawsze też jestem na instagramie, więc tam możesz zerkać, co gadam na żywo ?  dziękuję! A dla wiejskich [choć nie tylko] matek została też stworzona grupa, na którą serdecznie cię zapraszam [tutaj].

Udostępnij wpis

Chcesz wiedzieć o każdym nowym wpisie na blogu? Zainstaluj sobie aplikację, dzięki której w każdym momencie będziesz mógł sprawdzić, co nowego napisałam!
Możesz też udostępnić wpis i skomentować go na Facebooku
Obserwuj nas też na Instagramie
A dla wiejskich [choć nie tylko] matek została też stworzona grupa, na którą serdecznie cię zapraszam TUTAJ
19 lutego 2019
Po czym kobieta poznaje, że jest w ciąży? Wszystkie ściemy, które ci wciskają i w które nie powinnaś wierzyć.

Rozmawiam z wami, mailuję, koresponduję, wreszcie - zdarza się, że spotykam. I zawsze tak się dziwnie składa, że większość z was ma dzieci albo... mieć je zamierza. Temat ciąży i tego, jak się w niej czułyśmy, wraca więc jak bumerang i dodatkowo jesteśmy bombardowani tymi objawami na każdym forum i w każdej kobiecej gazetce. Ale […]

13 lutego 2019
Dlaczego warto odpuścić sobie komedie romantyczne dla dobra twojego związku?

Węszę pismo nosem,  a raczej nie węszę, tylko czytam wiadomości i wpisy, w których kobiety zbrojnie i drapieżnie szukają romantycznych komedii, by przy nich umilić sobie walentynkową kolację z Chłopem. Rzućcie bagnety, zejdźcie z tropu, złóżcie broń, to nie ma żadnego sensu, mówię wam.  

12 lutego 2019
Najcudowniejsza zabawka dla dziecka, które tęskni już za wiosną i zabawą w piasku

Moja grupa Wiejskich Matek jest najlepsza na świecie i mało gdzie znajdzie się równie kreatywne dziewczyny. I ja wiem, że one sa kreatywne, ale i tak szczena mi opadła, jak zobaczyłam zabawkę, którą dla swojej córki zrobiła jedna z nich, jedna z nas, konkretnie moja czytelniczka. A mianowicie zrobiła makietę.  

10 lutego 2019
Co musisz zrobić, żeby stać się najlepszą matką na świecie i po czym tę matkę poznać?

Kiedyś, kiedy kolejny raz ktoś mi zasugerował, że jetem złą matką, zaczęłam się zastanawiać, czy w polskim słowniku w ogóle funkcjonuje przeciwstawne pojęcie "dobrej matki". Czy ktoś kogoś tak kiedykolwiek nazwał? Czy od swoich matek usłyszałyście chociaż raz taką pochwałę? Czy usłyszałyście to od kogokolwiek?   Oczywiście, wiadomo, jaka jest zła matka. Jej definicja jest […]

7 lutego 2019
Zamiast mówić do dziecka "Uspokój się" od razu każ mu zbudować samochód

Dziś szybko. Szybko i sprawnie. Bo jakiś czas temu rozmawiałam z czytelniczką i zapytałam jej, w jaki sposób nazywa ona emocje swoje dziecka. Nazywanie emocji, nauka odczytywania ich,  rozpoznawania, to moim zdaniem jedno z ważniejszych elementów wychowania. Cóż usłyszałam?  

4 lutego 2019
Największa bzdura, którą ci wmawiają, że chłopa musisz sobie wychować

Nie wychowałaś, to masz - tak najczęściej komentuje się utyskiwania kobiet, że ich mąż/partner to taki owaki i niczego w domu nie robi. Bo trzeba sobie faceta wychować - radzą koleżanki. Super triki, żeby facet pomagał w domu - piszą w gazetach, na blogach i wpisach na fejsie. Wszystko to o kant dupy rozbić.  

Obserwuj nas na Instagramie

instagramfacebook-official