Wpis taki trochę niesmaczny...

Joanna Jaskółka
7 stycznia 2016

Udostępnij wpis

Sprawa wyszła spontanicznie. Najpierw rozmawiałam z jedną koleżanką, która narzekała, że nigdzie nie może wyjść, bo jej cieknie przez biustonosz. Po chwili zadzwoniła druga, bo jej nie cieknie i o co chodzi. Obie zmartwione, smutne i trochę nie wiedzące, co z tym fantem zrobić. No bo trochę niefajnie chodzić z mokrą bluzką po świecie z jednej strony, a z drugiej - po czym poznać, że mleka jest w sam raz, skoro nie leci? Od słowa do słowa skończyło się na żartach, a ja wpadłam na pomysł zrobienia tego zdjęcia.

 

 

Afery nie było, choć trochę się jej spodziewałam. W zamian za to przez pół nocy odpowiadałam na maile dziewczyn, które... pełne były wdzięczności, że odważyłam się pokazać to, co wiele stara się czasem bezskutecznie ukryć.

 

Otóż, moi drodzy, to prawda. Kobiety karmiące mają mleko w piersiach i czasem tego mleka jest tak dużo, że może wyciekać i niekiedy nawet najlepsza wkładka nie pomoże. I komentarz "wystarczy dobra wkładka" albo "ja takich problemów nie miałam" nie jest tym, co kobieta z szalejącą laktacją chce i powinna usłyszeć. To normalne, że czasem coś przecieknie. Może faktycznie tym razem miałaś kiepską wkładkę, już doskonale wiesz, że następnym razem kupisz lepszą, ale nawet jeśli masz najlepszą, a ci przeciekło - zdarza się, serio. Nie daj sobie wmówić, że jesteś gorsza, mniej dbająca lub jakakolwiek inna.

 

Co najlepsze - przeciekający stanik może się zdarzyć w najmniej spodziewanym momencie - w kolejce u lekarza, w sklepie, na spacerze, gdziekolwiek jesteś.

 

Mało tego - jeśli twoje wyjście na miasto czy gdziekolwiek indziej się przedłuży, to piersi mogą dać o sobie znać i wtedy nie ma zmiłuj. Jednym leci trochę, innym po prostu biust pęcznieje i zaczyna boleć, a jeszcze innym tryska jak z kranu. Jeśli więc karmiąca małe dziecko mówi, że musi już iść i że jej się śpieszy - uszanuj to, jeśli nie chcesz sprawić jej większego bólu [tak, pęczniejące, ściśnięte stanikiem piersi mogą boleć] po prostu pozwól jej iść.

 

I jeszcze raz mało tego - trzy razy zdarzyło mi się, że ktoś przepuścił mnie w kolejce ponieważ zauważył, że coś mi leci. I trzy razy zostałam uratowana, a raczej mój rozciągnięty do granic możliwości biustonosz. Bo był upał, trzy czy czteromiesięczny Adaś u babci, wyskoczyłam na godzinę, pewna, że synek tyle wytrzyma i odejmując 20 minut drogi w jedną stronę, miałam 20 minut na załatwienie jakiejś sprawy, ale... się przedłużyło. I stałam taka, zalewająca się mlekiem, aż któraś mateczka zlitowała się i ignorując kolejkę zaprowadziła mnie pod okienko [na poczcie to było, w Rucianem-Nidzie].

 

W każdym razie - fajna opcja i warta przemyślenia. Jeśli widzisz kobietę z przemokniętą bluzką, to zamiast ją oceniać, może warto pomyśleć, że jej małe dziecko właśnie czeka na jedzenie, a sama kobieta ledwo zipie, bo jej rozrywa stanik? 

 

Kiedyś pod jakimś tekstem o karmieniu ktoś [nie mogę go znaleźć] napisał, że najbardziej nienawidzi, gdy do jej biura przychodzi matka i pyta się czy może nakarmić swoje dziecko, po czym robi to, a na jej twarzy pojawia się cielęca ulga. I ta cielęca ulga tak denerwowała komentatorkę. I ja to rozumiałam. Do czasu gdy z obrzmiałymi, bolącymi, twardymi jak kamienie piersiami szukałam z rozpaczą miejsca, w którym mogłabym dyskretnie... odciągnąć mleko. Tak, nie nakarmić. Odciągnąć. Bo w nosie miałam, czy Adaś jest głodny czy nie. Chciałam, żeby piersi przestały mnie boleć i gdyby w pobliżu nie było Adasia, chyba poprosiłabym pierwsze lepsze dziecko, żeby to zrobiło. To jest taki dyskomfort! I pewnie, podczas odciągania przez Adasia, miałam ten cielęcy wyraz twarzy, bo im więcej Adaś wypijał, tym mniej bolało. No cóż.

 

"Trochę niesmaczne" - skomentowała czytelniczka na fejsie. Owszem, dla jednego niesmacznym widokiem jest matka karmiąca w miejscu publicznym, dla  innych nie karmiąca, ale z cieknącym stanikiem, jeszcze innym przeszkadza krzywy chodnik, a kolejnym wilgoć w mieszkaniu. Ludzie są różni, a życie pisze raz takie, raz inne scenariusze. Przeciekający stanik to jednak żaden powód do wstydu - piszę to, upewniona mailami dziewczyn, które w dużej mierze przez pierwsze pół roku nie wychodziły praktycznie z domu, przerażone, że w miejscu publicznym coś im przecieknie. To naprawdę ma iść w tym kierunku? Siedź kobieto zamknięta w chacie i nie wyściubiaj w nosa, bo ktoś się obrazi? Chyba nie.

 

WAŻNE

Jednym leci, innym nie leci. Nie znaczy to, że te drugie powinny się zamartwiać, a te pierwsze chować w domach. Jeśli jedne wkładki nie działają, zadziałają kolejne, jeśli kolejne nie, to znów następne. Trzeba szukać, a jeśli w trakcie poszukiwań zdarzy się wpadka... to się zdarzy. Nie dajcie się wbić w ziemię z tego powodu!

 

 

 

Więc piszę z pełną odpowiedzialnością - przez pierwsze pół roku, a nawet rok, a nawet więcej, bo pisała do mnie dziewczyna, które ciekło cały czas, może tak być, że coś ci gdzieś przecieknie. I trudno. Zdarza się. Głowa do góry i miej w nosie ostre spojrzenia. To nie twoja wina, że twój organizm pracuje tak, a nie inaczej. Nie potrafisz tego kontrolować, nie jesteś w stanie zaprogramować swoich piersi tak, żeby nie popuszczały mleka w sytuacjach, w których popuścić nie powinny.

 

I teraz wracam myślami do mojej sytuacji z poczty - kurde, ludzie, jeśli w zapyziałej [z całym szacunkiem do Rucian, ale metropolią moja gmina rodzinna nie jest :D], wiejskiej gminie znajdzie się człowiek, który zrozumie, że zalana bluzka to nie efekt "widzimisię", ale zwyczajny wypadek losowy, to może i gdzieś tam za tym szklanym ekranem pojawi się ktoś, kto zrozumie? Albo w przyszłości spojrzy inaczej?

 

I jeśli ktoś się dziwi, czemu zrobiłam to zdjęcie, to już powinien wiedzieć, że było warto. Dla tych dziewczyn, co się bały, co nie rozumiały, co myślały, że są dziwne. Kochane, to jak najbardziej normalne! Warto było dla was zrobić sobie z cycków przedstawienie! Lećcie po wkładki i ruszajcie na miasto. A jak coś wam przecieknie - kichajcie na to. Zdarza się.

 

 

A dla wszystkich dziewczyn, które piszą do mnie po porady laktacyjne - nie jestem ani położną, ani specjalistką od laktacji. Są ode mnie lepsi, mądrzejsi i bardziej doświadczeni. Dla mam karmiących szczególnie polecam [kolejność przypadkowa]:

 

Kwartalnik Laktacyjny

Hafija

Mataja

Róża Marzy

Koralowa Mama

Anielno

Antonoovka

Farmaceuta radzi 

Małgorzata Jackowska

A JEŚLI MASZ OCHOTĘ WYRAZIĆ SWOJE ZDANIE O BLOGU I POMÓC MI SIĘ ROZWIJAĆ

[wcześniej pokitrałam linki, teraz jest ok], 

ZAWSZE MOŻESZ WYPEŁNIĆ ANKIETĘ

 --> TUTAJ <--

Zdjęcie na instagramie: tutaj

Udostępnij wpis

A dla wiejskich [choć nie tylko] matek została też stworzona grupa, na którą serdecznie cię zapraszam TUTAJ
Obserwuj nas też na Instagramie
Możesz też udostępnić wpis i skomentować go na Facebooku
Jestem Asia.
Piszę o tym, jak uciec z miasta i wychowywać dzieci na wsi, z dala od sklepów, ale bliżej siebie.

Naszą historię znajdziesz Tutaj

Ale ona wciąż się pisze, więc zostań ze mną w kontakcie:


    5 sierpnia 2022
    Łódź i Druskienniki - nasze budżetowe wakacje i wspaniała lekcja oszczędzania dla dzieci.

      Kiedy kończył się rok szkolny, ostatnią rzeczą, jaką chciałam, to gdziekolwiek z dziećmi wyjeżdżać. Czułam, że nie podołam ani finansowo, ani psychicznie. Jednak przyjazd mojej koleżanki z Norwegii i jej energia do działania sprawiły, że usiadłam i zaczęłam liczyć. Nasze  budżetowe wyjazdy zaplanowałyśmy w ciągu dwóch dni.  

    18 lipca 2022
    Jak wspierać dziecko w nauce języka, żeby utrzymać motywację?

    Obecne wakacje miały być dla nas resetem. Bez stresu wyjazdów i kolonii. Siedzimy w domu, zwiedzamy okolicę, zajmujemy się naszymi zwierzętami domowymi i ogrodem – teoretycznie nie mamy żadnych obowiązków. Dlatego pojawił się pomysł na zapisanie młodszego syna na kurs językowy w szkole ProfiLingua – by mógł w wakacje uczyć się przez zabawę. Bo jeśli […]

    20 czerwca 2022
    Moja najbliższa koleżanka depresja. Jak z nią żyję i przeżyję?

    Hej. Jestem Asia. Od trzech lat mam depresję, stany lękowe i zaburzenia odżywiania. Zdiagnozowano u mnie zespół stresu pourazowego (PTSD) i zaburzenia ze spektrum autyzmu. Oprócz dzieci są to najbardziej stałe elementy mojego życia. Ponad pół roku temu zakończyłam kolejną terapię. Bywa, że wciąż ze zmęczenia śpię po 14 godzin na dobę i jedyne, co […]

    27 maja 2022
    Kiedy nauczyć dziecko jeździć na rowerze i jak go przekonać, żeby chciał?

    A kiedy kupisz im pierwsze rowery? A kiedy zaczniesz ich uczyć jeździć na rowerze? A czemu oni jeszcze nie potrafią na rowerze? Kto to widział sześciolatek, a jeszcze nie umie... Taki duży, a jeszcze na biegowym jeździ? Takie teksty towarzyszyły mi bardzo długo i były połączone z różnymi staraniami, żeby zmobilizować dzieci do szybszej nauki […]

    24 marca 2022
    ZROBIŁAM TO! Stary pokój chłopców zmieniłam na moją własną sypialnię! [metamorfoza z Lenart Meble]

    Wchodzę do pokoju i rzucam się na łóżko. Pod skórą czuję nową, świeżo wypraną pościel. Wtulam w nią policzek i oddycham głęboko. Leżę na swoim własnym łóżku we własnej sypialni. Tylko mojej. Nie marzyłam o niej.  Wyobrażałam sobie raczej to miejsce jako coś, co nigdy się nie zdarzy, bo zawsze będą inne potrzeby. A teraz […]

    26 lutego 2022
    Szukasz dobrej pralki? Pralko-suszarka Haier i-Pro 7 to sprzęt, który wybrałam

    – Mamo, ja jej w ogóle nie słyszę... – powiedział mój młodszy syn, który w naszym domu najbardziej lubi prać.  – I wszystko widzę, co się dzieje w środku! – ucieszył się, gdy zobaczył, że nowa pralko-suszarka Haier i-Pro 7 ma podświetlenie wewnętrzne.  Poszłam za ciosem. Wymieniłam starą przeciekającą pralkę na nową i jeśli czegoś […]

    Obserwuj nas na Instagramie

    instagramfacebook-official